”Στη γωνία ύπνου και ξύπνιου”….

”Στη γωνία ύπνου και ξύπνιου”…. Από τη Θεοδώρα Δέδε Τον ζητάς… Κάθε βράδυ βγαίνεις στην πιάτσα… Γωνία μαξιλαριού και μισάνοιχτου βλεφάρου… Τον ψάχνεις απεγνωσμένα… Σε μαγεύει με τις απειροανεξάντλητες μορφές του… Τον φοβάσαι… Τον λατρεύεις… Κι ας μην τούχεις καμία εμπιστοσύνη… Αγαπόμισος,…

”Τα…σκόρπια μου για τον δικό μου Μαζώ”

”Τα…σκόρπια μου για τον δικό μου Μαζώ” – Από τη Θεοδώρα Δέδε Κάθισε στον θρόνο ως λαϊκός…αυτοκράτορας, με τις χρυσές φωνητικές χορδές, αλλά και με σκαλισμένες ψυχής πληγές …Και σώματος…Τα περισσότερα τα μοιράστηκε με το αγαπημένο του κοινό, τ’ άλλα τα ψιθύρισε…

<<Η ''πόλις'' είναι η... σπλαχνο(γεω)γραφία σου''...>>

<<Η ”πόλις” είναι η … σπλαχνο(γεω)γραφία σου”…>> Από τη Θεοδώρα Δέδε Τι κι αν ”η πόλις σε ακολουθεί”;;;…* Αγαπάω δεν σημαίνει καταλαβαίνω;… Ακόμη και με τον τρόπο του ο καθένας;… Λες πως αγαπάς τον Αλεξανδρινό **… Πως το πνεύμα του έχει ποτίσει το…

Οταν το εμφανές δεν είναι το… προφανές – Ανακατεμένος ο Ερχόμενος…”

Από τη Θεοδώρα Δέδε Αλήθεια, κάποιες φορές, αναρωτιόμαστε: ‘’Μα, πού κρύβονταν τόσον καιρό, ετούτοι οι αρχηγοί κομμάτων, οι επίδοξοι κατακτητές της εξουσίας;…’’, που, είτε πρόκειται για τάλαντα, που αποκαλύπτονται ξαφνικά και διαρκούν εξελισσόμενα, είτε -συνηθέστατα- για στρακαστρούκες και πυροτεχνήματα, που σκάνε για…

”Χτίζεις… (Αν η Αγάπη … γειώθηκε, εμείς δεν πρέπει να…;;;”)

”Χτίζεις…(Αν η Αγάπη … γειώθηκε, εμείς δεν πρέπει να…;;;”)    Από τη Θεοδώρα Δέδε Άλλο ένα βοτσαλάκι… Πάνω στο άλλο, πάνω στα άλλα… Έχεις φτιάξει ορόφους… Κι όμως… Συνεχίζεις… Βότσαλα πλατειά… Μοσχοβολάνε λυτρωτικό, φρέσκο αέρα θαλάσσης… Είναι αλμυρά, βρεγμένα από δροσερά δάκρυα..…

”Η Ιέρεια της κρυστάλλινης φωνής άλλαξε ουρανό”…

”Η Ιέρεια της κρυστάλλινης φωνής άλλαξε ουρανό”… Από τη Θεοδώρα Δέδε 14 σκαλοπάτια… Τόσα θ’ ανέβει η Ιέρεια… Ενδυματικός καμβάς: μαύρο περίβλημα, κατάσαρκα -γι’ αυτό που πρόκειται να έρθει, κρύβοντας μια υποψία…- κι από πάνω λάμπει, κυματίζων, από αποχαιρετιστήριους ανέμους, ο πάλλευκος…

”Για τις αξεπέραστες…(Μάρμαρα μεθυσμένα)”… 

”Για τις αξεπέραστες…(Μάρμαρα μεθυσμένα)”… Από τη Θεοδώρα Δέδε Εις μνήμην… Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας…Πάντα, εμπνέομαι από το άξιο (!) Πρότυπο μου…Πώς αλλιώς; Γυναίκα με τα όλα της, αλλά, πάνω’ απ’ όλα, βαθειά και βαρειά αγωνιζόμενος ΑΝΘΡΩΠΟΣ, έχει εγγράψει βαθειά μέσα μου….Εκρυβε…