Από τη Θεοδώρα Δέδε
Αλήθεια, κάποιες φορές, αναρωτιόμαστε: ‘’Μα, πού κρύβονταν τόσον καιρό, ετούτοι οι αρχηγοί κομμάτων, οι επίδοξοι κατακτητές της εξουσίας;…’’, που, είτε πρόκειται για τάλαντα, που αποκαλύπτονται ξαφνικά και διαρκούν εξελισσόμενα, είτε -συνηθέστατα- για στρακαστρούκες και πυροτεχνήματα, που σκάνε για κλάσματα δευτερολέπτων και δεν προλαβαίνεις καλά-καλά να θέσεις το ερώτημα, γιατί δεν καταλαβαίνεις από πού, τι, πώς και ποιος ήρθε(;) – ενώ, παράλληλα, εξατμίζονται!…Σου ‘ρχεται, δηλαδή, στην άκρη της γλώσσας, κάτι σαν το ερώτημα που έθετε, συχνά πυκνά, ο Σπύρος Παπαδόπουλος, στους ‘’Απαράδεκτους’’: ‘’Τι έγινε, ρε παιδιά’’;;;.
Μ’ αυτό το σκεπτικό διερωτώμεθα, ”μα, πόσο ξέφραγο αμπέλι έχουν γίνει οι κάλπες, ώστε να μπορεί να γίνεται, πάνω απ’ τη σχισμή τους…ανακατεμένος ο Ερχόμενος”;…
Και, επίσης, αλήθεια είναι πως μεγάλη τρικυμία εν κρανίω επικρατεί με τους νεοφανείς ή νεκραναστημένους σχηματισμούς, επειδή, μέσω αυτών, μπορεί να βρίσκει πεδίο δόξης –ή, μάλλον λόξης- λαμπρό η γνωστή ρήση: ‘’ό,τι του φανεί του λωλο-Στεφανή’’…(Ζητώ συγγνώμη απ’ τον λωλο-Στεφανή)!…
Σύμφωνα, λοιπόν, μετά τη διακήρυξη νεόκοπου πολιτικού σχηματισμού τίγκα στο…κίνημα και τη δημοκρατία (που οι διαρροές των υποψήφιων συμμετεχόντων άλλα δείχνουν,,,), ίσως, ο Πρωθυπουργός, θα πρέπει να ξανασκεφθεί…σοβαρότατα, αν αξίζει π.χ. η αγορά φρεγατών, η αναβάθμιση των F16…Μήπως και να μην προχωρήσει στην εθνική απόκτηση των μαχητικών αεροσκαφών F-35, αφού –σύμφωνα με τη διακήρυξη, την οποία μας επικοινώνησε η νεοκομματική ιδρύτρια – ακούσαμε ότι θα αλλάξει όλα όσα αφορούν την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, των εθνικών συμφερόντων και της εδαφικής ακεραιότητας με βάση το διεθνές δίκαιο;;; Σε τι δρόμους αναμένεται να βαδίσει μαζί της η Ανθρωπότης (πού είσαι, Αριστομένη Προβελέγγιε;)!…
Μέσα σ’ όλα, διερωτώμαι, εκ νέου – και αναζητώ, στους αιώνες των αιώνων – ποιος γονιός, που βγαίνει από μια τραγωδία, χάνοντας το πιο αγαπημένο του πρόσωπο, κόπτεται – χωρίς πρότερες σχετικές ενδείξεις!… – να υποστηρίξει τα δικαιώματα των…μικρομεσαίων επιχειρήσεων, να ‘’ισιώσει’’, κατά τα πιστεύω του, τη ‘’λανθασμένη’’ π.χ. εξωτερική πολιτική, να ελέγξει τα ευρωπαϊκά κονδύλια κ.ο.κ., την ίδια στιγμή, μάλιστα, κατά την οποία η σοβαρή πλειονότητα – μέσα από σφυγμομετρήσεις – αξιολογεί σημαντικότατη την πρόοδο της ελληνικής εκπροσώπησης στο διεθνές σκηνικό, σε όλα τα επίπεδα;;;…Πού οδηγεί, λοιπόν, μια τέτοια πρωτοτυπία ή μάλλον πόθεν πηγάζει;;;…
Τι ”κατασκευή” είναι τούτο το μαλλιοκούβαρο;…Κυρίως, δηλαδή, πού οδηγούν οι άκρες του κουβαριού; Σε ποίων τα χέρια βρίσκονται;;;…Αυτή είναι η καίρια και βασική διερώτηση, γιατί, όπως κατανοούμε, κάποιες φορές, το εμφανές δεν είναι και το προφανές!…Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πού ήταν κρυμμένο τέτοιο υπερτάλαντο, που έχει λύσεις για όλα και ανέμενε, τι; ‘’Αφορμή’’, για να ξεπροβάλει; ‘Η τώρα το ενεπνεύσθη, εν είδει θείας επιφοίτησης; ‘Η την συνδράμουν άλλοι, οι οποίοι δεν επιθυμούν την προβολή για δικούς τους λόγους, έχοντάς την ως, ειδικού τύπου, βιτρίνα;…Ερωτήματα, που, καθημερινά, θέτουμε ο ένας στον άλλον…Και είναι και τα εμφανή και τα προφανή!…Κάτι τέτοιες φορές, ως τραγικός παραλληλισμός, μου ‘ρχεται, αυτοματοποιημένα, στο μυαλό η περίπτωση κάποιων ταλαίπωρων από προβλήματα συνανθρώπων μας – επαιτών, που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδεια κυκλώματα…Ο πόνος, δυστυχώς, πάντα, πουλάει…Και, εν τέλει, σε όλες τις εκφάνσεις και διαστάσεις του…
Και σ’ αυτό το σημείο, ξαναδιερωτόμεθα: Πόσο ‘’αυθόρμητα’’ και, πιθανώς, εύκολα (;) γεννιούνται και ξεπηδάνε, μέσα από τα…σπλάχνα της κοινωνίας, τέτοιοι σχηματισμοί;…
Απ’ όλους τους τραγικά χτυπημένους συγγενείς των δυστυχημάτων, που χάνουν την ψυχή τής ψυχής τους, δεν βλέπω να έρχονται στο νου τους τα…F16 ή το φυσικό αέριο, αλλά το ‘’Άφκιαστο κι αστόλιστο’’ του Κωστή Παλαμά…
Απέλπιδες πολιτικές αναζητήσεις -πόθεν προκύπτουσες;
Αλήθεια, αρκεί το στήσιμο των καμερών και των ορθωμένων μικροφώνων, για να ‘’γεννήσει’’ μια νέα –‘’φιλόδοξη’’(;), ”επίδοξη”(;), ‘’ματαιόδοξη’’(;) – καριέρα, αποτελούμενη από καλά καταχωνιασμένα, υποβόσκοντα πολιτικά απωθημένα;…Και καλά, με αφορμή κι αιτία τον χαμό σε τρομερό δυστύχημα ενός παιδιού, ο γονιός βγάζει τα απωθημένα του ή μήπως έχει την πλάνα εντύπωση πως έτσι θα ‘’δικαιώσει’’ καλύτερα την πολύτιμη μνήμη του;…
Αλήθεια, ποιος είναι εκείνος και πώς χαρακτηρίζεται, που, πάνω από τις στάχτες αδικοχαμένων ανθρώπων, χτίζει καριέρες;…Δηλαδή, τι; Αν δεν συνέβαινε αυτή η ανείπωτη για όλους μας τραγωδία, που ξεπερνά κάθε εφιάλτη, που υπερβαίνει σε μέγεθος τραγωδίες αρχαίων συγγραφέων, η Ελλάδα δεν θα είχε τη δεινή ‘’’’’’’’ευκαιρία’’’’’’’ –σε άπειρα εισαγωγικά- να δει να…μεγαλουργεί ένα ‘’πολιτικό’’ της τέκνο;;;;…Τι δείχνει, αλήθεια, η ηθική πυξίδα τέτοιων απροκάλυπτων καιροσκόπων;
Κι έτσι ο αγώνας μιας μάνας, που έχασε το παιδί της, με τέτοιο φρικώδη τρόπο, μεταλλάχθηκε σε ”αγώνα” για την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, την οικονομία, μέχρι τον…ψηφιακό μετασχηματισμό και την πάταξη της γραφειοκρατίας –αν μη τι άλλο τ’ όνομα ‘’Πιερρακάκης’’ δεν της έχει αφήσει έναν αντίλαλο στ’ αφτί;…Μεταλλάχθηκε σε ομιλία/έκθεση α’ γυμνασίου. Οπως διατείνεται η ιδρύτρια, ‘’μόνο αν κερδίσει ο πολιτικός σχηματισμός της αυτοδυναμία, θα λάμψουν η δημοκρατία, η ισοτιμία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αξιοπιστία’’!!!…Και να πώς ένας πολιτικός σχηματισμός κερδίζει το βραβείο για το σκάσιμο της πιο γρήγορης στρακαστρούκας, που έσκασε από τα, κατ’ εξακολούθηση, αποχωρούντα στελέχη του, στο όνομα της διαφάνειας και της αναδιάρθρωσης (παρότι δεν χρησιμοποίησαν τους πιο ταιριαστούς σ’ αυτούς όρους: γκλάσνοστ και περεστρόικα) κι από ‘κει που έταζαν…αυγερινούς και πούλιες, περάσαμε, με ταχύτητα φωτός, σε κατηγορίες για αδιαφάνεια, ανειλικρίνεια, περίεργες…εμφυτεύσεις κ.ο.κ.! Κι έτσι, πήρανε οι Αυγερινοί απ’ το χέρι τις Πούλιες και χάθηκαν μέσα στ’ απόβραδο…(Κι επειδή είμαι γνωστή για την καλοσύνη μου, ας δώσω και μία δωρεάν συμβουλή: ούτε στο γυμνάσιο μη γραφτεί τέτοια έκθεση, γιατί θα νομίζουν πως την έγραψε, ετεροχρονισμένα, ο Γκόρμπυ!…Προ διαφήμισης φαστφουντάδικων)…
Η ιδρύτρια, εντάσσει, μάλιστα, ένα συνονθύλευμα υπάρξεων, σε έναν σχηματισμό…νεοκομματικής εμπνεύσεως και δημιουργίας, προβάλλοντας το…πλασματικό πρόγραμμα και τις αερολογίες ”πολιτικών” εξαγγελιών, που δεν παραπέμπουν σε μεσομακροπρόθεσμους στόχους, αφού ούτε λόγος γίνεται για κοστολόγηση και, επομένως, μιλά για ανύπαρκτο ρεαλιστικό στίγμα…
Δεν είναι, βέβαια, λίγες οι φορές, κατά τις οποίες τρωκτικά λυμαίνονται τη δόξα και τα οφέλη τής πολιτικής ‘’ευκαιρίας’’, ποντάροντας, κυρίως, στους απογοητευμένους, τους αναποφάσιστους, τους βαριεστημένους, τους ανεγκέφαλους, τους…αποβλακωμένους! Αλλά και τα τρωκτικά διακρίνονται σε κατηγορίες: από αρουραίους μέχρι ινδικά χοιρίδια….Τι να ροκανίσουν τα χάμστερ;;;…Λίγη ζημιά κάνουν με τα ισχνά δοντάκια τους…Κυρίως, τα έχουν για χάζι, αυτοί που τα εκτρέφουν, για να γυρίζουν γύρω από μια ρόδα, διανύοντας, κυκλικά κι ακάματα, χιλιόμετρα…Ποιοι είναι αυτοί, που ταΐζουν τέτοια δοντάκια, για να είναι έτοιμα να ροκανίσουν τα ψηφαλάκια;
Και κάτι ακόμη, επανερχόμενη στον, εσχάτως, δημιουργημένο πολιτικό σχηματισμό…Δηλαδή, όλοι οι άλλοι συγγενείς των αδικοχαμένων θυμάτων μειώνουν τη θλίψη τους και την οδύνη και τον ασίγαστο πόνο τους, μη δημιουργώντας αντίστοιχο κίνημα ή μη συμμετέχοντας σε τέτοιους ‘’σχηματισμούς’’; ‘Η μήπως η αποτολμώσα είναι πιο πονεμένη και, μάλιστα, σαν ηρωίδα προτάσσει το μπούστο, το κεντημένο από υπερταλαντούχο μόδιστρο, γιατί ο δικός της πόνος μεταφράζεται σε επερχόμενη ‘’αναγέννηση’’ σε όλα τα επίπεδα;…
Αραγε, γιατί της μοντέρνας, κατά φαντασίαν, ηρωίδας ‘’αφυπνίστηκε’’, ξάφνου, το πνεύμα, ενώ, τόσα χρόνια, βρισκόταν σε λήθαργο;…Και το πιο αστείο είναι πως, έτη πριν, με τις κλειστές τράπεζες, τη μετάλλαξη των ‘’όχι’’ σε ‘’ναι’’ στο δημοψήφισμα, κ.ο.κ. δεν βγήκε να προτάξει τα λουλουδοκεντημένα μπούστα της…Το τότε, αν ωρίμασε μέσα της τώρα, που όλα έχουν γυρίσει υπέρ της Ελλάδας, μετά από καρποφόρες και τρομερά εργώδεις προσπάθειες τής παρούσης κυβέρνησης, θα πρέπει γι’ αυτή τη χρονοκαθυστέρηση, επειγόντως, να μπει σε χρονομηχανή και να επανέλθει στο σήμερα!…
Ως προς τέτοιους ματαιοδοξούντες, που παρουσιάζουν ετούτο το θέαμα-ακρόαμα, ένα έχω να πω: ‘’Κρίμα, τέλειωσε η ομιλία τής ιδρύτριας του νέου ”σχηματισμού”, πριν τελειώσουν τα πατατάκια μου…Είπα να συνεχίσω με…Σεφερλή! Αλλά πώς ν’ ανταγωνιστεί τα ”πολιτικά προγράμματα” (ποιος ήρθε;;;…) των…νεόδμητων και νεκραναστημένων πολιτικών σχηματισμών;…Εχει κι ένα επίπεδο ο καλλιτέχνης…Και το χειρότερο; Εκείνος μου φάνηκε μπροστά τους πολύ δραματικός’’…
Νάτοι και οι…νεκραναστημένοι να διεκδικούν χώρο στην κάλπη!
Και πώς να μη μας γεννήθηκαν τεράστιες απορίες και για…νεκραναστημένους, τέως καταστροφικούς ‘’ηγέτες’’ τής χώρας, που φοράνε το θράσος όλου τού κόσμου -με μια χαμογελαστή μουτσούνα, τύπου…Κρίστοφερ Λι στον διαβόητο ρόλο- επανερχόμενοι στο πολιτικό προσκήνιο…Μεγάλα ‘’ατού’’ η φωνητική ομοιότητά του με αυτήν τού τεθνεώτος δημεγέρτη ‘’Ανδρέα’’, αλλά και η άψογη ξεπατικωτούρα των ομιλιών του….Γιατί -σοβαρά, τώρα- άλλο λόγο δεν βρίσκουμε! Τουναντίον! Βρίσκουμε μόνο…αντίλογο!…(Σκέψου να είχε αποφασίσει ο αείμνηστος, υπέροχος Χάρρυ Κλυνν να κατέβει στις εκλογές, με δικό του κομματικό σχηματισμό, μιμούμενος -ο καλύτερος όλων!…- τον συγχωρεμένο τον Ανδρέα!…Θα ‘σκιζε τα πέλαγα των ψήφων)!…
Τι να πρωτοθυμηθούμε σε τούτη την τραγική πολιτική θητεία; Δημοψηφίσματα, το αποτέλεσμα των οποίων γράφτηκε σε κάτι…παλιοελβιέλες του Αλέξη, απ’ την εποχή του δοξασμένου του 15μελούς; Υπογραφές τρίτων μνημονίων, εκεί που θ΄ ακούγαμε ανατριχιαστικά νιαουρίσματα απ’ το σκίσιμο των…γατιών -όπου γατιά Μέρκελ και Σόιμπλε; Ασύμφωνη, παράφωνη…συμφωνία Πρεσπών;…Μετανάστες ποαλμβάνοντας την ηλιοθεραπεία τους -κάνοντας κατάχρηση σε λάδι…καροτέν- στην Ομόνοια;…Κλειδαμπαρώματα των τραπεζών, λες κι επρόκειτο για την…γκαραζόπορτά τους; Συζητήσεις για επαναφορά της γιαγιούλας δραχμής;…Grexit -έξω και μακριά;…
Σαν ν’ ακούω τον, imitation και κατά φαντασίαν, δημεγέρτη (πιο ταιριαστό το ‘’λαοπλάνος’’): ”Venceremos! Venceremos! Mil cadenas habrá que romper”…”Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε! Χίλιες αλυσίδες πρέπει να σπάσουμε”! Μόνο συμβουλεύω, εκείνη τη μέρα, ας φορέσετε κάτι σε faux, μην κλαίμε καμιά FaCad’oro!…Ομως, και το σατιρικό τραγούδι, σε στίχους του Γ. Κακουλίδη, που αποτυπώνει τις κραιπάλες, κατά τις…δόξες του ΠΑΣΟΚ, ταιριάζει γάντι στον μιμητή του: ‘’Ξεσηκωθείτε Ελληνες, ξεσηκωθείτε, πατριώτες! Παιδιά, σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, με Rolex στα χέρια, με γούνες στους ώμους’’…Διότι αριστερίζων ο πολιτικός σχηματισμός, αλλά ο αρχηγός ‘’θέλει κότερα, ελικόπτερα’’…
Αλλά, αφού δεν έπεσε στον γκρεμό σύσσωμη η χώρα, είμαι πεπεισμένη πως αποτελεί, πλέον, ολοφάνερη απόδειξη πως οι Ελληνες -ακόμη κι αν από μόνοι τους πάνε να βγάλουν τα μάτια τους- έχουν ΘΕΟ!…Και τους βοηθάει ακόμη κι όταν αυτοί, τους οποίους εκλέγουν, δεν έχουν τον Θεό τους!…
Και θέτουμε, ευθέως, το ερώτημα: Σε τι άλλο θα μπορέσει να μετεξελιχθεί η Ελλάδα από δυνατό παίκτη στην εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και την ενέργεια, όπως είναι σήμερα; Ούτε στα καλυτερότερα όνειρα του Ελληνα!… Κάτι που δεν πρέπει να ξεχνά ο νεκραναστημένος πολιτικός σχηματισμός, που τα χάλια δικών του υπουργών, σε κρίσιμες συζητήσεις με ομολόγους τους, έφεραν, όπως προείπαμε, την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού!…
Τι έχουν να πουν ιδρυτές τέτοιων ‘’πολιτικών σχηματισμών’’, άραγε, στη Γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ, που επικρότησε, δημόσια, τις επιδόσεις τής ελληνικής οικονομίας, μάλιστα, τη στιγμή κατά την οποία η ευρωζώνη ασθμαίνει και η παγκόσμια αγορά κλυδωνίζεται από τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράν κι όταν όλοι οι διεθνείς οίκοι και οργανισμοί προβλέπουν για την Ελλάδα αναπτυξιακούς ρυθμούς, σε επίδοση εντυπωσιακά υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;;;…Και με Ελληνα σε θέση τού Προέδρου του Eurogroup;…
Έχω να προσθέσω, επίσης…Ακόμη και τα πιο αποτυχημένα τσίρκα τού κόσμου, προσελκύουν κόσμο…Τάχει πει όλα με τον στίχο του ο Κ.Χ. Μύρης, στο <<Καφενείον ‘’Η Ελλάς’’>> (και στην κυριολεκτική και στη μεταφορική εκδοχή του)…
Φυσικά, όλοι έχουν δικαίωμα στην αυτοέκθεση…Κι όπως μου έχει μείνει αξέχαστη η φράση από εξαιρετική δημοσιογράφο, την οποία είχα δασκάλα: ’’Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γίνεις διάσημος, απ΄ τη μια στιγμή στην άλλη! Αρκεί να ξεβρακωθείς στο Σύνταγμα’’…Με ξεπερνά, το ότι, τελικά, δεν είναι λίγοι εκείνοι που το αποτολμούν!…Το θέμα είναι…Από πού πηγάζει αυτή η πράξη; Από βαθειά αρρωστημένη ματαιόδοξη σκέψη; Από υποκινούμενη…σπρωξιά; Από απλή παραπλάνηση, από….;;; Κι ενώ αυτοπαρουσιάζονται σαν…σανίδα σωτηρίας, απομένει γι’ αυτούς η κάλπη, ώστε να γνωρίσουν τη ‘’βρεγμένη σανίδα’’ τής καταμέτρησης των ψήφων…
Ομως κι εσείς, οι έτεροι πρώην…Σας αρκεί το…ψιλικοκό και η ζημιά για τη ζημιά;…
Αλλά κι εσείς, που τυγχάνει να είστε πρώην π.χ. πρωθυπουργοί, που έχετε παράξει σημαντικό έργο και, ιδίως, σε δύσκολους καιρούς για τη χώρα, αφού, τότε, καταφέρατε να σταθείτε όρθιοι, μην πέφτετε, τώρα, τόσο χαμηλά, σκεπτόμενοι να επανέλθετε στα πολιτικά πράγματα, μόνο και μόνο για να κάνετε, με το…ψιλικοκό, που θα συγκεντρώσετε, μια άτονη κι άνευρη -καθόλου ολική- επαναφορά!…Γιατί επιδιώκετε να ξεπέσετε στα μάτια των ψηφοφόρων σας, που ρέουν με την πραγματικότητα και τις σημερινές συνθήκες;…Γιατί, αν το πράξετε, θα είναι σαν να…προσπαθείτε να χάσετε την αξιοπρεπή σας παρουσία, το βάθος και την ουσία, που οφείλει να εμπεριέχει ο πολιτικός σας λόγος…Ησασταν στο ύψιστο αξίωμα, μην το απομειώνετε μόνοι σας…Μην αυτοαπαξιώνεστε!…Και, ναι! Πάντα, σε τέτοιες περιπτώσεις, τέτοιων καθόδων προς την κάλπη, γίνεται μια…ζημιά, προφανώς, μικρού μεγέθους!…Ομως, σίγουρα, μεγάλη ζημιά θα υποστούν το κύρος, η αξιοπρέπεια και η σοβαρότητά σας, στα μάτια των πρώην ψηφοφόρων σας!…Γιατί αυτή η τριάδα θα πληγεί άμεσα…Και δεν θα επέλθει -μετά την κάθοδό σας- εύκολα η άνοδός σας…Και θα αποδείξετε πως επιδιώκετε να προκαλείτε την καταστροφή για την καταστροφή, χωρίς καμία ανατατική διέξοδο…
Ποιοι καταχρώνται την ύψιστη, υπερπολύτιμη τιμή τού ”εκλέγειν”;…
Ξέρετε, όμως, τι απ’ όλα μου φαίνεται, πραγματικά, το πιο δυσάρεστο και ανησυχητικό όλων; Γιατί σκέφτομαι: ”Καλά, ο κάθε ματαιόδοξος μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος και να κλείσει το μάτι στον ψηφοφόρο”…Το θλιβερότερο, όμως, είναι εκείνοι οι συμπολίτες μας / ψηφοφόροι, που είναι τραγικά επιλήσμονες…Αυτό που με ανησυχεί και με φοβίζει είναι ποιος ψηφοφόρος από θυμό, από προσωπική πικρία, από …αίσθημα εκδίκησης και ψευδαίσθηση απόδοσης δικαιοσύνης, από αδιαφορία, επειδή είναι ανεγκέφαλος ή ευκολόπιστος, θα μπορέσει να ψηφίσει το ”ό,τι του φανεί…” και να…λουστεί, ακόμη και ο ίδιος τα αποτελέσματα μιας κάλπικης κάλπης, ”χαρίζοντας” το μεγαλύτερο εθνικό χουνέρι στον ίδιο του τον εαυτό;;…Εκτός, αν τρέφει απελπισμένες ελπίδες πως θα είναι εκείνος, που θα χαίρεται με τα χάλια μιας εκπεσούσης…χώρας, χωρίς να τον αγγίζουν…Ή πιστεύει πως το παραβάν επιτρέπει και ‘’σηκώνει’’ εκδήλωση και ανοχή οργής, θυμού, αστεϊσμού ή άλλης εχθρικής ”επιλογής” προς την πατρίδα, μέσω της άσκησης του ύψιστου, θεμελιώδους δημοκρατικού δικαιώματος;…
Πόσο απερίσκεπτοι, αψυχολόγητοι, στη χειρότερη εκδοχή, χαιρέκακοι και τιποτένιοι μπορεί να γίνουν οι εκλέγοντες!…Να παίζουν το μέλλον μιας χώρας και των συμπολιτών τους σ’ ένα αδιέξοδο παιχνίδι, που, εξ αρχής, οι εθνικές κι εσωτερικές ήττες αναμένονται ως δεδομένες…Οσοι ξεκίνησαν ταξίδια με βάρκα την αστήρικτη ελπίδα, βούλιαξαν κι εκείνοι, αλλά πολύ χειρότερο, συμπαρέσυραν πολίτες και χώρα και, ευτυχώς, τουλάχιστον, την τελευταία φορά, ‘’στο…χιλιοστό’’ (όπως κατέγραψε το ομώνυμο ντοκιμαντέρ) γλύτωσαν χώρα και πολίτες!…(Φώναζέ με ”Αλέξη”, που δεν θα έπρεπε, πια, να μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία λέξη και δεν θα έπρεπε ούτε ψήφος να φτάσει στον πάτο της κάλπης με τ’ όνομά του)…Και να υπενθυμίσουμε στους ξεχασιάρηδες ευκολόπιστους, πως ο ίδιος έχει επιβεβαιώσει, στα πρωθυπουργικά του χρόνια, πως αυτός ο βάτραχος δεν πρόκειται, ποτέ, να γίνει πρίγκιπας!…Κι όσο με ταλανίζουν τέτοιες ψηφοθηρικές σκέψεις, απορώ, ποιοι μπορεί να είναι αυτοί οι ψηφοφόροι, που ζουν ανάμεσά μας;…Απορώ, ποιοι είναι οι συμπολίτες μου;;;…Πώς θα τολμήσουν, εν τέλει, να ‘’καταχραστούν’’ την ύψιστη υπερπολύτιμη τιμή τού ”εκλέγειν”;…
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι, απλά, deja vue, που το ζήσαμε / πάθαμε όλοι μαζί!…
Σοφία Μπασκάκη
