”Μη μου πλέκεις λέξεις αραχνοΰφαντες” (”Τα αψιά κρεμμύδια”…)
Από τη Θεοδώρα Δέδε Μη χαλάς τα μάτια σου να μου πλέκεις λέξεις αραχνοΰφαντες, λέξεις πανάκριβες, μα, όχι πολύτιμες, μόνο για τ’ αφτιά χρυσοπλεγμένες… Το άκουσμά τους μόνο δάκρυα θρήνου μου φέρνει ωκεανούς… Ν’ αναρωτιέμαι με κάνει, πώς βρέθηκαν όλα του κόσμου…

