Με πρωτοβουλία του Συλλόγου «Ενεργοί Πολίτες Δηλεσίου», τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και τρισάγιο στη μνήμη των δύο πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, που έχασαν τη ζωή τους στην αεροπορική τραγωδία της 5ης Σεπτεμβρίου στην Τανάγρα.

Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια μοιάζουν φτωχά μπροστά στην ανθρώπινη απώλεια. Στιγμές που η σιωπή, η προσευχή και η παρουσία των ανθρώπων γίνονται ο πιο ουσιαστικός τρόπος για να εκφραστούν η θλίψη, ο σεβασμός και η μνήμη.

Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε το πρωί του Σαββάτου 10 Οκτωβρίου, στο μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, δίπλα στον τόπο όπου, πριν από λίγες εβδομάδες, δύο νέοι άνθρωποι, πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας, έχασαν τη ζωή τους κατά την πτώση του αεροσκάφους Phantom.

Με πρωτοβουλία του Συλλόγου «Ενεργοί Πολίτες Δηλεσίου», αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των δύο αδικοχαμένων αεροπόρων. Στη συνέχεια, οι παρευρισκόμενοι κατευθύνθηκαν στον τόπο της τραγωδίας, όπου τελέστηκε τρισάγιο.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα του Συλλόγου. Το μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, αλλά και ο αύλειος χώρος του, γέμισαν από ανθρώπους που προσήλθαν για να τιμήσουν τη μνήμη των δύο πιλότων. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης και ευλάβειας, οι παρευρισκόμενοι παρακολούθησαν σιωπηλοί την επιμνημόσυνη δέηση. Μια σιωπή που δεν ήταν απλώς ένδειξη σεβασμού, αλλά μια κοινή, ανθρώπινη έκφραση θλίψης για δύο ζωές που χάθηκαν τόσο πρόωρα.

Στην τελετή παρευρέθηκαν ο Διοικητής της 114 Πτέρυγας Μάχης, εκπρόσωποι και παράγοντες της τοπικής κοινωνίας, καθώς και μέλη και φίλοι του Συλλόγου, που θέλησαν με την παρουσία τους να αποδώσουν τον δικό τους φόρο τιμής.

Ήταν μια πρωτοβουλία με ιδιαίτερο συμβολισμό. Γιατί η μνήμη δεν περιορίζεται στις επίσημες τελετές και στα λόγια. Διατηρείται ζωντανή μέσα από τις πράξεις των ανθρώπων, μέσα από την ανάγκη μιας κοινωνίας να σταθεί με σεβασμό απέναντι στην απώλεια και να δείξει πως δεν ξεχνά.

Στο πλαίσιο της τελετής προσφέρθηκαν κόλλυβα, ευγενική προσφορά του Γραφείου Τελετών Καραμποΐκης, ενώ ο Σύλλογος «Ενεργοί Πολίτες Δηλεσίου» φρόντισε για την προσφορά καφέ, τσουρεκιών και κουλουριών στους παρευρισκόμενους.

Πίσω από τις στολές, τα φτερά και το καθήκον υπήρχαν δύο νέοι άνθρωποι, δύο ζωές που κόπηκαν πρόωρα, δύο οικογένειες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με την πιο σκληρή απώλεια. Ο Δημήτρης και ο Γιάννης δεν είναι απλώς δύο ονόματα σε μια τραγική είδηση. Είναι δύο άνθρωποι που άφησαν πίσω τους ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια μνήμη που αξίζει να διατηρηθεί ζωντανή.

Γιατί η μνήμη δεν διατηρείται μόνο με λόγια, αλλά και με την παρουσία, τον σεβασμό και τη σιωπηλή υπόσχεση μιας κοινωνίας πως δεν ξεχνά.