”Πόμολα”…
Από τη Θεοδώρα Δέδε Πιάνομαι από ευωδιές νυχτολούλουδων και ανθών νεραντζιών, κάτι Μεγαλοβδομαδιάτικα απογεύματα, τίγκα στην Ανοιξη, την Ανάταση και την Ανάσταση… Δένομαι πάνω σε αφράτες ακροθαλασσιές, με μαξιλάρι -όπου αναπαύεται το βλέμμα- βαμβακένιους αφρούς και στρώμα πολυτιμοκαμωμένο από διαμαντένιους κόκκους…

