Ήρθαν και πάλι τα Χριστούγεννα και η ανάγκη των περισσότερων από εμάς να περάσουμε τις γιορτινές ημέρες με συγγενείς και φίλους.

‘Έχει φανεί ότι οι άνθρωποι που περνάνε τις γιορτές μαζί με τους σημαντικούς τους άλλους, εμφανίζουν λιγότερη κατάθλιψη ή μελαγχολία των γιορτών από εκείνους που δεν έχουν επαφή με τα κοντινά τους πρόσωπα.

Έτσι διοργανώνουμε γιορτινά τραπέζια με την ελπίδα να περάσουμε χαρούμενες γιορτές. Πόσες όμως φορές, το παραπάνω εγχείρημα έχει στεφθεί με παταγώδη αποτυχία; Πόσες φορές δεν έχει καταλήξει το γιορτινό τραπέζι σε «παρατράγουδο»;

Δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια. Αρκεί ένας φανατισμένος με την πολιτική θείος να ανοίξει μια αντίστοιχη συζήτηση, δύο ποδοσφαιρικά αντίπαλα ξαδέρφια, μια ξινή πεθερά, μια μάνα με κριτική διάθεση για τη μαγειρική της κόρης της και μπουμ! Η γιορτή μετατρέπεται σε πόλεμο, με θύμα κυρίως τη νοικοκυρά που έχει ξοδέψει το χρόνο, τα χρήματα και τα ενεργειακά της αποθέματα για να ευχαριστήσει τους καλεσμένους της.

Τι κάνουμε λοιπόν; Αρχικά, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε πως η όποια ένταση δημιουργηθεί στο φετινό γιορταστικό μας γεύμα ή δείπνο, συνήθως έχει τις ρίζες της σε προηγούμενα άλυτα θέματα. Ίσως μια αντιζηλία, για διαφωνία που συνέβη το προηγούμενο χρονικό διάστημα να λειτουργήσει ως εκρηκτικός παράγοντας φέτος. Είναι αυτό που λέμε «τα είχα μαζεμένα και ξέσπασα». Λίγο ως πολύ έχουμε μια εικόνα των σχέσεων με τους συγγενείς μας και μπορούμε να αποφύγουμε την έκρηξη εάν έχουμε κάνει μια ειρηνευτική συζήτηση πριν από το γιορτινό τραπέζι.

Επίσης, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε πως όποια πρόκληση ενδέχεται να δεχτούμε, μπορεί να μην έχει να κάνει με εμάς αλλά με άλλο πρόσωπο. Μπορεί για παράδειγμα η θεία Ματίνα να έχει τα νεύρα της με τον άντρα της και να ξεσπάσει σε εμάς. Θα μου πείτε πόσο δίκαιο είναι αυτό για εμάς; Καθόλου, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να μην το πάρουμε προσωπικά με αποτέλεσμα να μη στεναχωρηθούμε.

Τέλος είναι καλή ιδέα να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες από αυτές τις συναντήσεις. Δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι, άρα ούτε τέλειες μαγείρισσες ή νοικοκυρές. Είναι φυσιολογικό να μην εκθειάσουν όλοι τις μαγειρικές μας ικανότητες και να βρεθεί και κάποιος που να πιστεύει πως το φαγητό μας «ήθελε παραπάνω αλάτι». Δεν χρειάζεται να πληγωθούμε για αυτό. Επιπλέον, αν στο βάθος της σκέψης μας υπάρχει ο φόβος πως και πάλι κάποια ένταση θα προκύψει, σας διαβεβαιώ πως στατιστικά αυξάνεται ο κίνδυνος να γίνει. Αυτό στη ψυχολογία το λέμε αυτοεκπληρούμενη προφητεία και δεν είναι κάτι μαγικό. Απλά, όταν πιστεύουμε κάτι, λειτουργούμε με τέτοιο τρόπο που να το προκαλέσουμε.

Εύχομαι σε όλους και όλες να περάσουμε υπέροχα τις γιορτινές ημέρες μαζί με τους αγαπημένους μας. Ραντεβού το Νέο Έτος. Μέχρι τότε, να περνάτε καλά γιατί το αξίζετε!