Στεκόμαστε στο ίδιο πεζοδρόμιο με τον Ξαρχάκο. Με τον Κραουνάκη. Με τον Φοίβο. Με τον Αλκίνοο.
Κατ’ αρχάς ο Σταμάτης Κραουνάκης δεν είναι φίλος μου. Ούτε καφέ δεν έχουμε πιει μαζί, μόνο μια φορά πριν χρόνια συνεργαστήκαμε στην τηλεόραση. Από κεί κι ύστερα τον θαυμάζω απεριόριστα ως δημιουργό και τα τραγούδια του σημάδεψαν τη ζωή μου. Ξέρω επίσης…

