Μια τραγική ιστορία από την εποχή της Ναζιστικής θηριωδίας αναδύθηκε από την πένα του γερμανού δημοσιογράφου Μίχαελ Κράουσνικ και εξιστορεί την πορεία του νεαρού πυγμάχου Γιόχαν Τρόλμαν που ενώ έφτασε να στεφτεί πρωταθλητής Γερμανίας το 1933 κυνηγήθηκε ανελέητα από το ναζιστικό καθεστώς λόγω της Ρομά καταγωγής του που υποβάθμιζε το κύρος της Αρίας φυλής.
Ο Τρόλμαν γνωστός ως Ρουκέλι από τις ανώτατες βαθμίδες του αθλητισμού (πρωταθλητής Γερμανίας 1933) σε μια δυστοπική εποχή άφησε την τελευταία του πνοή μετά από αδιανόητα βασανιστήρια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αυστρίας σε ηλικία 37 ετών σε μια προσπάθεια κάμψης του ηθικού της Ρομά κοινότητας γιατί δεν δέχτηκε να ενσωματωθεί στο καθεστώς και να απαρνηθεί την καταγωγή του.
Ήταν η πιο φανερή περίπτωση πως μια χώρα μπορεί να στραφεί εναντίον του ίδιου της του εαυτού του όταν κυριαρχεί ο φανατισμός το μίσος και ο ρατσισμός.
Η Γερμανική ομοσπονδία εβδομήντα χρόνια μετά αποκατέστησε το όνομα του αθλητή αποδίδοντάς του τον τίτλο που του στέρησε η ναζιστική Γερμανία.
Η ιστορία του Ρουκέλι που για τους Ρομά είναι ένας σύγχρονος ήρωας μετά από πολλά χρόνια γίνεται ταινία αφού βρέθηκε ο ηθοποιός που θα ενσαρκώσει το ρόλο και είναι Έλληνας.
Έχει Ρομά καταγωγή, και θα ενσαρκώσει τον Ρουκέλι ενώ τα γυρίσματα θα πραγματοποιηθούν στους αυθεντικούς χώρους στην Γερμανία και την Αυστρία.
Η ταινία είναι η πρώτη διεθνής που γυρίζεται με σχεδόν αποκλειστικά Ρομά πρωτοβουλία και στελέχωση από νέους τσιγγάνους δημιουργούς και ο νεαρός Δημήτρης Λιακόπουλος επιλέχθηκε ανάμεσα σε εκατοντάδες υποψήφιους για το ρόλο.
Έχουν γυριστεί πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή του Ρουκέλι και πέρσι στο φεστιβάλ των Καννών προβλήθηκε μια εικαστική ταινία κινουμένων σχεδίων με θέμα την ζωή του, αλλά είναι η πρώτη φορά που γυρίζεται ταινία μυθοπλασίας ελληνο-γερμανο-ισπανικής παραγωγής σε σύμπραξη με την Balkan Records, καθώς το σενάριο βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ηλία Μαλανδρή με τίτλο «Που πήγαν», που κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις 24γράμματα. Στην ταινία εμβληματικούς ρόλους θα ερμηνεύσουν Ισπανοί, Γερμανοί και Έλληνες ηθοποιοί.
Ο νεαρός Δημήτρης Λιακόπουλος είναι ανιψιός του τράπερ Jitano, στη φωτογραφία με την ελληνογερμανίδα ηθοποιό Elumia και που όπως πληροφορηθήκαμε θα έχουν ενεργό συμμετοχή στην ταινία.

RUKELI: Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ (ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ;)

Βασισμένο πάνω στο «Wo sind sie hingekommen? Der unterschlagene Völkermord an den Sinti und Roma.» του Michail Krausnick σε διασκευή- προσαρμογή Ηλία Μαλανδρή.
Είναι στα 1933, εποχή των πρώτων μέτρων των ναζί (και) κατά των Ρομά, ο Γερμανός πυγμάχος Αδόλφος Βιτ, εκπρόσωπος της “άριας φυλής”, αγαπημένος των ναζί, διεκδικεί τον Light Heavyweight τίτλο της χώρας απέναντι σε έναν Ρομά, τον Γιόχαν “Ρουκέλι” Τρόλμαν.
Η ναζιστική κυβέρνηση πίστευε ότι μέσω των σπορ, ειδικά σπορ όπως η πυγμαχία, η “άρια φυλή” θα έδειχνε την “ανωτερότητα” της επί των υπολοίπων. Ο αντίπαλος του Βιτ, ο Ρομά Γιόχαν “Ρουκέλι” Τρόλμαν, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο πυγμαχικό κοινό της χώρας για το ιδιαίτερο και “χορευτικό” στυλ του.
Ο Τρόλμαν είχε γεννηθεί το 1907 κοντά στο Αννόβερο. Ξεκίνησε πυγμαχία στην ηλικία των 8 και ήδη πριν από τα 20 του χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του ’20 ήταν ένας δημοφιλής Γερμανός μποξέρ.
Όμως, παρά την επιτυχία του, το 1928 του αρνήθηκαν μια θέση στην εθνική ομάδα της Γερμανίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ. Απτόητος, μετακόμισε στο Βερολίνο όπου έγινε επαγγελματίας. Με την άνοδο των ναζί, όμως, τα δεξιά μέσα ενημέρωσης τον στοχοποιούσαν όλο και περισσότερο ως “γύφτο στο ρινγκ”.
Ο Ρουκέλι όχι μόνο δεν έκανε πίσω αλλά αγωνιζόταν έχοντας ραμμένη στο σορτσάκι του με μικροσκοπικά γράμματα τη λέξη “Τσιγγάνος”, κόντρα στην ναζιστική και ρατσιστική προπαγάνδα, που προέβαλε τους Ρομά ως “κατώτερους φυλετικά”, “ακοινώνητους” κ.α. Η αναμέτρηση του Ρουκέλι με τον εκλεκτό των ναζί Βιτ τον Ιούνη του 1933 για τον τίτλο του γερμανικού πρωταθλήματος ελαφριών βαρέων βαρών, ήταν αναμέτρηση δύο κόσμων.
Στον αγώνα, η ανωτερότητα του Τρόλμαν είναι εμφανής σε όλους τους γύρους. Στο τέλος όμως οι διαιτητές δείχνουν ισοπαλία! O κόσμος εξαγριώνεται, η ομάδα του Τρόλμαν ανεβαίνει στο ρινγκ, αρπάζουν τις κάρτες με τους πόντους και τις δείχνουν σε όλους.
Οι διαιτητές αναγκάζονται να γυρίσουν πίσω στο ρίνγκ και να αποδώσουν την νίκη στον Τρολμαν. Ο Ρομά πυγμάχος είχε γελοιοποιήσει τους ναζί, μέσα στην Γερμανία.
Μια εβδομάδα μετά, η γερμανική Ομοσπονδία του αφαιρεί τον τίτλο, με “επιχείρημα” ότι δεν αγωνίζεται…. “γερμανικά” καταγγέλλοντας το “αντιγερμανικό” και “χορευτικό” στυλ του, ζητώντας του να παίξει με “γερμανικό” τρόπο! Στον επόμενο αγώνα του, 27 Ιουλίου, με τον Γιόακιμ Έντερ, οι ναζί είχαν καταλύσει πια κάθε αρχή στην Γερμανία. Ο Τρόλμαν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα ούτε να κερδίσει ούτε να κάνει καριέρα στην χώρα. Και αποφάσισε να γελοιοποιήσει (ξανά) τους ναζί.
Την ημέρα του αγώνα ανέβηκε στο ρινγκ με τα μαλλιά του βαμμένα ξανθά και το πρόσωπο πασπαλισμένο με αλεύρι, σε μια παρωδία των ναζιστικών στερεοτύπων. Το καμπανάκι χτύπησε και έμεινε ακίνητος στη μέση του ρινγκ και δέχθηκε τα χτυπήματα του αντιπάλου αντέχοντας μέχρι τον πέμπτο γύρο πριν χάσει τις αισθήσεις του.
Ήταν μια γενναία πράξη, ξεχωριστή στην ιστορία του αθλητισμού, που ο ίδιος στο τέλος πλήρωσε ακριβά.
Οι ναζιστικές αρχές τον κυνήγησαν (και αυτόν και την οικογένεια του) για δύο ακόμα χρόνια και, μετά, το 1935, του αφαίρεσαν την άδεια. Τον υπέβαλαν σε αναγκαστική στείρωση και λίγα χρόνια αργότερα τον ανάγκασαν να καταταχθεί στον ναζιστικό στρατό και να πολεμήσει.
Τραυματίστηκε και το 1941 επέστρεψε στην Γερμανία. Το 1942 τον συνέλαβε η Γκεστάπο και τον έκλεισε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου αξιωματικοί τον ανάγκασαν να κάνει τον προπονητή σε αγώνες που έστηναν στρατιώτες και αξιωματικοί μεταξύ τους.
Ενώ η υγεία του χειροτέρευε, μεταφέρθηκε σε άλλο στρατόπεδο. Εκεί αναγνωρίστηκε από έναν “Capo” (οι “Capo” ήταν πρώην εγκληματίες φυλακισμένοι που συνεργαζόντουσαν με τους ναζί για προνομιακή μεταχείριση), τον Εμίλ Κορνίλιους. Βλέποντας τον σε άθλια κατάσταση, ο Κορνίλιους θα τον προκαλέσει σε αγώνα. Όμως, ο Τρόλμαν θα κερδίσει και αυτή τη μάχη.
Την επομένη (9 Φεβρουαρίου 1943 ), την ώρα που ο Τρόλμαν έκανε καταναγκαστική εργασία, o Κορνίλιους τον δολοφόνησε, χτυπώντας τον με ένα φτυάρι στο κεφάλι. Το πτώμα του ρίχθηκε σε έναν μαζικό τάφο μαζί με άλλα θύματα των ναζί.
Ήταν μόλις 36 χρονών.
Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2003 για να τον αναγνωρίσει η γερμανική Ομοσπονδία ως κάτοχο του τίτλου που του έκλεψαν οι ναζί το 1933.
Η ζωή και η πορεία του Ρομά αθλητή, που ύψωσε το ανάστημα του στην προσπάθεια να μετατραπεί ο αθλητισμός σε βιτρίνα φασιστικών εγκλημάτων, είναι παράδειγμα αγώνα ενάντια στον φασισμό…

