Σοκ προκάλεσε στην τοπική κοινωνία του Ωρωπού η «καρατόμηση» του Διοικητή του Τμήματος Ασφαλείας, εξαιτίας του «Δράκου των Εξαρχείων», ο οποίος αποπειράθηκε να βιάσει έξι γυναίκες.

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές γεγονός, καθώς ο Διοικητής καλείται να  πληρώσει την αδυναμία του συστήματος. Ένας ακέραιος αστυνομικός και άνθρωπος. Ένας άνθρωπος αγαπητός στην κοινωνία, που μαζί με την ομάδα του, εδώ και χρόνια, παλεύουν να καθαρίσουν την περιοχή από την παραβατικότητα.

Μια ομάδα μικρή, λόγω της υποστελέχωσης του τμήματος, αλλά ευέλικτης και αποτελεσματικής, με τεράστιες επιτυχίες, απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα, τις συμμορίες και τα ναρκωτικά. Μια ομάδα η οποία,  νυχθημερόν, επί των ημερών του, «καθάρισε» τον Ωρωπό.  Οι πολίτες αισθάνονται ασφαλείς στα σπίτια τους και μπορούν να κυκλοφορούν  στην περιοχή τους. Αισθάνονται ότι έχουν την αστυνομία δίπλα τους φύλακα της ζωής και των περιουσιών τους.

Το Τμήμα Ασφαλείας στον Κάλαμο  είναι ένα οργανωμένο τμήμα που με λίγες δυνάμεις, οι άνδρες του παλεύουν και αγωνίζονται, νέα παιδιά, δικά μας παιδιά, για την προστασία των κατοίκων. Αυτή η δύναμη, η ελάχιστη, έχει να προστατεύσει σε έκταση τον μεγαλύτερο δήμο της Αττικής, με οικιστική αραιότητα, ένα δήμο αγροτικό, δασικό και πολεοδομικά άναρχο που γειτνιάζει με την Τρίτη βιομηχανική περιοχή της χώρας, τα Οινόφυτα. Ακόμα και για τη Δομή Μαλακάσας, που φιλοξενεί 2.000 άτομα, υπεύθυνο είναι το Τ.Α. Ωρωπού.

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν τα όργανα της τάξης να λειτουργήσουν στο ακέραιο χωρίς να γίνουν και λάθη, όχι εκ προμελέτης, αλλά γιατί ο όγκος δουλειάς υπερβαίνει τις δυνάμεις τους;  Ανερυθρίαστα η Πολιτεία δεν μπορεί να ρίχνει το μπαλάκι των ευθυνών στον πιο αδύναμο κρίκο. Όταν είναι δεκάδες μόνο οι αποφυλακίσεις κρατουμένων ή κατηγορουμένων με περιοριστικούς όρους που θα πρέπει η Αστυνομία να ελέγχει.

Ο Διοικητής του Τμήματος Ασφαλείας αποτελεί κόσμημα για την ΕΛ.ΑΣ. και η απόφαση της καρατόμησης του, ακόμα κι αν εμπίπτει στους εσωτερικού κανόνες λειτουργίας του οργανισμού, εντούτοις είναι πέρα για πέρα άδικη. Είναι υπερβολική, εξοντωτική, και τιμωρητική και εν πολλοίς, αναίτια, γιατί τον Σύρο κακοποιό,  δεν έφερε στη δομή της Μαλακάσας ο Διοικητής Ασφαλείας Ωρωπού. Τον έφερε ένα αναποτελεσματικό, ελλειμματικό, σωφρονιστικό σύστημα το οποίο του έδωσε το δικαίωμα της αποφυλάκισης. Ένα σύστημα που ακόμα δεν μπόρεσε να τον δικάσει, ενώ ήταν κατηγορούμενος για δύο απόπειρες βιασμού. Έναν εν δυνάμει βιαστή που τον έστειλε να αλωνίζει, από τα Γρεβενά στη Μαλακάσα. Έναν επικίνδυνο κακοποιό που δεν έπρεπε να κυκλοφορεί, όπως ελαφρά τη καρδία αποφάσισε η Δικαιοσύνη, ελεύθερος, είτε ανάμεσα σε δύο χιλιάδες άτομα στη δομή, είτε στο κέντρο της Αθήνας. Απλά ο άνθρωπος αυτός θα έπρεπε να ήταν ακόμη προφυλακισμένος και όχι στον Ωρωπό και στην Αθήνα.

Ερωτώ, λοιπόν, αφού τον αποφυλάκισε το Σωφρονιστικό σύστημα μας  γιατί δεν του επέβαλε και κατ’  οίκον  περιορισμό στη Δομή. Γιατί δεν απελάθηκε; Ποιος έκρινε ότι είναι ακίνδυνος για να κυκλοφορεί ανάμεσά μας; Κυρίως,  γιατί δεν δικάστηκε ενάμιση χρόνο μετά τις αξιόποινες πράξεις του; Φταίει για όλες αυτές τις παραλείψεις ο Διοικητής Ασφαλείας Ωρωπού; Θα ήταν τραγικό για μια ευνομούμενη πολιτεία να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο. Προσβάλει τον πολιτισμό μας.

Εκτιμώ ότι η απόφαση του υπουργού, ο οποίος έχει ακέραιο χαρακτήρα και  είναι δίκαιος,  μετά τη διενέργεια της ΕΔΕ θα αποδώσει δικαιοσύνη. Θα αποδώσει τις ευθύνες εκεί που πρέπει και όχι στο Διοικητή Ασφαλείας Ωρωπού.

Είναι εξωφρενικό να  παίρνουμε κεφάλια, επί δικαίων και αδίκων,  για να καλύψουμε αστοχίες ενός συστήματος, με τεράστιες παθογένειες, αναχρονιστικό που πορεύεται με μόνη ελπίδα την ευσυνειδησία του κάθε κρατικού λειτουργού.