Του Ανδρέα Κάτσενου

Με αυτή τη ρήση βουρκωμένος  ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής υπερασπιζόταν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας  κληθείς να σχολιάσει δηλώσεις του  Κίρο Γκλιγκόροφ, στις 28 Αυγούστου του 1992, πηγαίνοντας στη Συμπρωτεύουσα για τη Διεθνή Έκθεση.

Αλλά και  ο Ανδρέας Παπανδρέου στις 18 Σεπτεμβρίου του 1993, από τη Θεσσαλονίκη σε συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ έλεγε: «  Από την καρδιά της Μακεδονίας στέλνουμε το μεγάλο μήνυμα. Δεν θα δεχθούμε τετελεσμένα που αμφισβητούν και υποθηκεύουν τα εθνικά μας δίκαια. Δεν θα υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα. Το όνομά μας είναι η ψυχή μας. Δεν αναγνωρίζουμε κανένα κράτος με το όνομα Μακεδονία ή τα παράγωγά του, στα βόρεια σύνορά μας».

Σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων  ξεκινάει η διήμερη συζήτηση για την επικύρωση η μη της Συμφωνίας των Πρεσπών. Για το εάν η Μακεδονία θα ΄είναι  και ΜΙΑ και μοναδική η όχι. Εάν η χώρα μας θα απεμπολήσει ένα μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας της και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Εάν υπάρχουν δύο η ένας και μοναδικός Μακεδονικός  λαός, μια εθνότητα μακεδονική. Εάν υπάρχει η Μακεδονία  του Παύλου Μελά και των Μακεδονομάχων που πάλεψαν για την ελευθερία της, η  γη του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου η οι ψευδεπίγραφες  ανιστόρητες  αναφορές του ΄Τίτο, του Γκλιγκόροφ και του Ζάεφ περί δήθεν μακεδονικού  έθνους στα Σκόπια. Αυτοί μπορούν να έχουν  όνομα: ‘”Δημοκρατία του Βαρδάρη”.Ποτέ όμως Μακεδόνες και Μακεδονία του Βορρά που επιθυμεί ο κ Τσίπρας και οι δήθεν προοδευτικοί  εύκολοι και χρήσιμοι  συνοδοιπόροι του παραχαράκτες της ιστορίας.

Οι 300 της Βουλής καλούνται να αποδείξουν εάν είναι γνήσιοι απόγονοι των 300 του Λεωνίδα η φερέφωνα ξενόφερτων οικονομικό – πολιτικών  συμφερόντων του διεθνισμού στο όνομα μια παγκοσμιοποίησης που εξελίσσεται σε ολετήρας κάθε αξίας και ιστορικής συνέχειας. Εάν ετσιθελικά θα επιτρέψουν να στηθεί ΄μια δεύτερη Μακεδονία παραχαράσσοντας την ιστορία του Έθνους μας.

Αποφασίζουν εάν θα δώσουν υπόσταση στο κράτος των Σκοπίων ή θα βάλουν φρένο σε όλους εκείνους που επιθυμούν μια συρρικνωμένη Ελλάδα, ανυπόληπτη, χωρίς φωνή, με αλλοιωμένη την ιστορία της, ακροτηριασμένη.

Οι στιγμές είναι ιστορικές. Το ζήτημα δεν είναι να μιλήσει ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, ο άνθρωπος που είχε το σθένος να θέσει  βέτο στο Βουκουρέστι, όπως επιθυμούν κάποιοι εκλεκτοί που παροικούν στην Ιερουσαλήμ της ενημέρωσης δήθεν πεφωτισμένοι γραφιάδες του έθνους και καθοδηγητές της κοινής γνώμης.

Ο Κώστας Καραμανλής θα μιλήσει όταν πρέπει και είναι βέβαιον ότι θα πει αυτό που η ιστορική συγκυρία απαιτεί. Ένα είναι βέβαιον ότι ο πρώην Πρωθυπουργός δεν πρόκειται να ξεπουλήσει την πατρώα γη των Μακεδόνων. Πιστός τις αρχές και στις αξίες θα πράξει το ιστορικό καθήκον του, όπως άλλωστε οφείλουν να πράξουν όλοι οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Εάν όμως, αύριο,  υπάρξουν εύκολοι γυρολόγοι της πολιτικής οι οποίοι στο όνομα μια καρέκλας ψηφίσουν την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών τότε υπάρχει ο Ανώτατος Άρχοντας της χώρας ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Υπάρχει ο άνθρωπος που ανδρώθηκε ως πολιτικό παιδί του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να τιμήσει εκείνον που του άνοιξε το δρόμο να γίνει πρώτος πολίτης της χώρας. Οφείλει  να σεβαστεί και να τιμήσει τη ρήξη του «Δεν υπάρχει παρά μια Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή  είναι Ελληνική». Να την ξαναφωνάξει με μάτια βουρκωμένα όπως Εκείνος το 1992 και να  μην την υπογράψει ποτέ. Να την αναπέμψει. Να μην προδώσει  όσα εκείνος του δίδαξε. Ακόμα, εάν χρειαστεί,  και να παραιτηθεί για να δώσει την ευκαιρία στον Ελληνικό λαό να αποφασίσει για την ιστορία του. Τότε μόνο θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα μείνει στην ιστορία ως ο θεματοφύλακας των αρχών και αξιών του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και των θέλω εκατομμυρίων συμπατριωτών του.