5 Νοεμβρίου – Διεθνής Ημέρα κατά της Βίας και του Εκφοβισμού στο Σχολείο, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτυακού εκφοβισμού

Ένα παιδί που φοβάται να πάει στο σχολείο. Ένα παιδί που απομονώνεται, που γίνεται στόχος χλευασμού, απειλών ή σωματικής βίας. Ένα παιδί που επιστρέφει στο σπίτι πληγωμένο, χωρίς απαραίτητα να έχει ούτε μία ορατή μελανιά.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι «παιδικό πείραγμα». Δεν είναι μια αθώα σύγκρουση που θα ξεχαστεί μεγαλώνοντας. Είναι μια μορφή βίας που μπορεί να αφήσει βαθιά ψυχικά τραύματα.

Σήμερα, μάλιστα, η βία δεν σταματά στην πόρτα του σχολείου. Μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τις ομαδικές συνομιλίες, ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να ακολουθεί ένα παιδί ακόμη και μέσα στο σπίτι του.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να περιορίζεται σε περιστασιακές εκδηλώσεις και επετειακές ανακοινώσεις. Απαιτεί ουσιαστική πρόληψη, ψυχολογική υποστήριξη, εκπαιδευτικούς με τα κατάλληλα εργαλεία και οικογένειες που ακούν πραγματικά τα παιδιά τους.

Και απαιτεί κάτι ακόμη: Nα πάψουμε να θεωρούμε τη σιωπή ουδέτερη στάση.

Γιατί όταν ένα παιδί εκφοβίζεται, δεν ευθύνεται μόνο εκείνος που το πληγώνει. Ευθύνη έχουν και όσοι γνωρίζουν, βλέπουν και επιλέγουν να μη μιλήσουν.

Κανένα παιδί δεν πρέπει να φοβάται εκεί όπου πηγαίνει για να μάθει.