Ήταν ένα φθινοπωρινό απόγευμα του Σεπτέμβρη, πριν από εννιά, τουλάχιστον, χρόνια στο γήπεδο του Ωρωπού.

Εκείνο το απόγευμα οι Παλαίμαχοι Ωρωπού φιλοξενούσαν στο γήπεδο Νέων Παλατίων  τους Παλαίμαχους του Παναθηναϊκού, σε ένα παιχνίδι για ιερό σκοπό. Την οικονομική στήριξη  ενός συμπολίτη μας που είχε ανάγκη. Ανάμεσα στα μέλη της ομάδας του Παναθηναϊκού, ο Στρατηγός Μίμης Δομάζος, ο Ρότσα, ο Μαραγκός και άλλοι μεγάλοι πράσινοι αστέρες που έγραψαν ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο πρώην Δήμαρχος Ωρωπού Γιάννης Οικονομάκος ήταν ένας από κείνους που αγωνίστηκαν με την ομάδα των παλαίμαχων του Ωρωπού, ο γιατρός που κόσμησε ποδοσφαιρικά και τα γήπεδα του Ωρωπού, θυμάται από κείνο το ωραίο ποδοσφαιρικά απόγευμα.

«Μπήκαμε στα αποδυτήρια να αλλάξουμε» θα μας πει  «και είδα το Δομάζο. Κοντός, γερασμένος και λέω… θα αντέξει… αυτός ο άνθρωπος να παίξει μπάλα;. Αφού ανταλλάξαμε χειραψία και φιλοφρονήσεις ήρθε η ώρα να  βγούμε  στον αγωνιστικό χώρο. Βλέπω ένα Δομάζο, επί ενενήντα λεπτά να τρέχει, ήρεμα σε στιλ τζόκινγκ κι όταν του έρχονταν η μπάλα να τη στέλνει με ακρίβεια εκεί που ήθελε. Απλά μαγικός…. Ανεξάντλητος σε δυνάμεις. Δεν υπήρχε αυτό το πράγμα. Ήταν στρατηγός, που δεν ήθελε μάλιστα να χάνει. Παθιάζονταν ακόμα και στα φιλανθρωπικά παιχνίδια.» Και καταλήγει: «Τελείωσε ο αγώνας, εμείς κατάκοποι πηγαίναμε στα αποδυτήρια  και ο Δομάζος εκεί να θέλει συνεχίσει  να τρέχει…,Αυτός ήταν ο στρατηγός μας. Έμεινα κατάπληκτος».

Να σημειώσουμε  ότι ο Δομάζος είχε τεράστια αγάπη για το ποδόσφαιρο. Συμμετείχε σε εκατοντάδες φιλανθρωπικούς αγώνες σε όλη τη χώρα. Είχε μια παιδική καρδιά που ήθελε να προσφέρει  στους συνανθρώπους του, με το δικό του τρόπο, την μπάλα. Καλό ταξίδι στρατηγέ…