Ειλικρινή συγγνώμη ζήτησε  ο Αντιδήμαρχος Καπανδριτίου Μιχ. Ντάσης, με ανακοίνωσή του, για το ατυχές περιστατικό που συνέβη, την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια της παρέλασης στο Καπανδρίτι, όταν δεν είχε τοποθετηθεί  ράμπα ΑμεΑ για να ανέβει στην εξέδρα ο Δημοτικός Σύμβουλος Φώτης Χρυσούλας

Ο Φ. Χρυσούλας με ανακοίνωση του,  μετά την παρέλαση ανέφερε: «Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες. Θέλω να συγχαρώ τα παιδιά που συμμετείχαν στη παρέλαση της 28 Οκτωβρίου του Καπανδριτίου. Μας έκαναν όλους περήφανους, αλλά ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τον αντιδήμαρχο Κύριο Μιχάλη Ντάση που για ακόμα μια φορά χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες. Δυστυχώς είμαι και πάλι στη δυσάρεστη θέση να νιώθω διαφορετικός.

Παράλληλα όμως θέλω προσωπικά να ευχαριστήσω όλους τους Δημοτικούς και Τοπικούς συμβούλους της Δημοτικής Κοινότητας Καπανδριτίου που με έκαναν να νιώσω καλύτερα χωρίς διαχωρισμούς».

Το θέμα πήρε έκταση με αποτέλεσμα ο κ. Ντάσης να εκδώσει ανακοίνωση στην οποία ανέφερε «Δεν συνηθίζω στη ζωή μου, ούτε στην αυτοδιοικητική μου πορεία, μέχρι σήμερα, να ψάχνω για δικαιολογίες και δεν θα το κάνω ούτε τώρα.

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε κατά την χθεσινή παρέλαση σχετικά με την μη ύπαρξη ράμπας στην εξέδρα των επισήμων για την πρόσβαση ΑΜΕΑ, είναι να ζητήσω μια ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΣΥΓΝΩΜΗ και να διαβεβαιώσω τον συνάδελφό μου Φώτη Χρυσούλα, αλλά και όλους τους συμπολίτες μου, πως δεν έγινε από πρόθεση. Λυπάμαι πραγματικά για το γεγονός αυτό».

Ο κ. Χρυσούλας επανήλθε, με νέα ανακοίνωσή του, υποστηρίζοντας ότι το θέμα δεν είναι ούτε προσωπικό, ούτε καιροσκοπικό αλλά έχει να κάνει με το δικαίωμα του για ίσες ευκαιρίες στη ζωή. Συγκεκριμένα τόνισε:

«Η εξέδρα ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Το ζήτημα με την εξέδρα στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στο Καπανδρίτι δεν είναι το «μεγάλο θέμα». Το μεγάλο πρόβλημα είναι η χρόνια αντίληψη, η διαρκής αδιαφορία των διοικούντων για αυτά τα τόσο σημαντικά ζητήματα εν έτη 2022.

• Δεν είναι δυνατόν ως Δημοτικός Σύμβουλος και ως πολίτης να μην μπορώ να πάω στο Γραφείο του Δημάρχου, στην ΚΕΔΩ, σε Πολιτιστικά κέντρα και σε πολλές άλλες υπηρεσίες και αρχές του Δήμου Ωρωπού.
• Δεν είναι δυνατόν να είμαι πολιτικός μηχανικός και να μην μπορώ να ανέβω στην Πολεοδομία για να κάνω απλά τη δουλειά μου.
• Δεν είναι δυνατόν να ακούω εδώ και χρόνια ξύλινα λόγια βιτρίνας περί «ισότητας» και «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και την ίδια στιγμή να βιώνω καθημερινούς αποκλεισμούς και να αισθάνομαι «διαφορετικός» λόγω της αδιαφορίας των ίδιων αυτών ανθρώπων!

Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα. Υπάρχουν σε αυτή την κοινωνία και άτομα τα οποία χρήζουν ιδιαιτέρων αναγκών. Γιατί αυτό στη σημερινή εποχή, των πολλαπλών δυνατοτήτων, να αποτελεί τροχοπέδη στη συμμετοχή μας με ίσους όρους στον καθημερινό και επαγγελματικό βίο;

Δεν είναι επίσης καιροσκοπικό το ζήτημα. Έχω την τιμή, με την ψήφο των συμπολιτών μου, να κατέχω μια δημόσια θέση. Δεν μπορώ να μένω και δεν θα μείνω σιωπηλός σε αυτή την αδικία. Δεν μας καθησυχάζουν οι υποσχέσεις και τα λόγια. Ζητάμε πράξεις. Προσωπικά, αφιλοκερδώς και χωρίς να το διαφημίσω ποτέ, είχα φροντίσει να εκδοθεί η άδεια για το Ειδικό Νηπιαγωγείο Ωρωπού σε μόλις 1 μήνα, ενώ από το βήμα του Δημοτικού Συμβουλίου φροντίζω να αναφέρομαι στα ζητήματα αυτά, χωρίς όμως ανταπόκριση.

Προς όλους τους διοικούντες και τους αρμοδίους. Ζητώ την αλλαγή στην αντίληψή σας. Ζητώ την έμπρακτη ευαισθητοποίησή σας για τα θέματα αυτά. Ζητώ να πάψουν οι ψεύτικες υποσχέσεις. Ζητώ πράξεις».

Η αλήθεια είναι ότι θα πρέπει όλοι οι δημόσιοι χώροι να διαθέτουν ράμπες προσβασιμότητας για τα ΑμεΑ Είναι υποχρέωση κάθε δήμο να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε κάθε πολίτη.