Σοφία Μπασκάκητου Θανάση Τοτόμη
Χιλιάδες πολίτες έχουν «στριμώξει» τα όνειρά τους και τη ζωή τους αυτή την περίοδο. Χιλιάδες εργάζονται με μειωμένο ωράριο, πολλοί δεν γνωρίζουν εάν θα παραμείνουν στην εργασία πλήρους ή μειωμένης απασχόλησης ή αν θα απειληθούν από την ανεργία. Χιλιάδες ηλικιωμένοι ζουν με τη συμπιεσμένη τους σύνταξη. Χιλιάδες νέοι σπουδάζουν, με υπολείπουσα και ελλειμματική την εκπαιδευτική διαδικασία.
Με αφορμή τα 46 χρόνια από την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτέμβρη του 1974, φρονούμε ότι η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα οφείλει να αφυπνιστεί.
Πρέπει να «στριμώξει» τα σχέδιά της, τα σύμβολά της, τα κόμματά της, με στόχο σύντομα να κυβερνήσει με ένα μεγάλο σχέδιο: τη μεγάλη αναδιανομή πλούτου να την αναδείξει σε κεντρικό της θέμα υπέρ της ευρύτερης κοινωνίας των πολιτών. Το πρόβλημα αυτής της περιόδου της οικονομικής ύφεσης δεν είναι η ανακούφιση μόνο της μεσαίας τάξης, αλλά οι ανάγκες του 95% του κοινωνικού συνόλου, των πιεσμένων οικονομικά νοικοκυριών.
Οι ισχυροί ώμοι της οικονομίας θα πρέπει να σηκώσουν μεγαλύτερα βάρη από τους αδύναμους ώμους της κοινωνίας. Οι οικονομικές ελίτ του 5% πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, και απέναντι στην ευθύνη τους προς ολόκληρη την κοινωνία των πολιτών, και ιδιαίτερα του 95% των αδύναμων νοικοκυριών.
Με τη σταδιακή φορολόγηση του πλούτου του 5%, θα μπορέσει να βγει η χώρα από την οικονομική και κοινωνική κρίση στην οποία συνέβαλε και η πανδημία.
Η Κεντροαριστερά οφείλει να ανοίξει τα αυτιά της στις αντίστοιχες φωνές των κομμάτων της Ευρώπης, π.χ. το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD), αλλά και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ (Εμείς ο λαός | We the People means all the people).
Να ανοίξει επιτακτικά τις φόρμες διαλόγου, ακόμα και τώρα που έχουν εκλείψει οι παραδοσιακές συναινετικές πολιτικές πρωτοβουλίες, όπως στην περίοδο του πολύπειρου Αντώνη Λιβάνη.
Να εγκαθιδρύσει σταθερά φόρουμ διαλόγου, όπως για παράδειγμα με αφορμή την 3η Σεπτέμβρη, προγραμματικό φόρουμ διαλόγου «Ανδρέας Παπανδρέου», ή προγραμματικό φόρουμ διαλόγου «Μιχάλης Παπαγιαννάκης», αντίστοιχα.
Ο διάλογος οφείλει με ταχέα βήματα να διαμορφώσει το σχέδιο για τη μεγάλη μεταρρύθμιση για τις ζωές όλων των Ελλήνων πολιτών, που σήμερα αντιμετωπίζουν τα θεμελιώδη ερωτήματα για τη ζωή τους, όπως θα τα διατύπωνε ενδεχομένως κι ο Μάρκος Αυρήλιος: Αραγε, σήμερα ζούμε; Και πότε θα βγούμε από αυτό το άγνωστο, αβέβαιο και θολής ευκρίνειας τούνελ της απειλούμενης υγειονομικά, οικονομικά και όχι μόνο καθημερινότητας;
Τώρα που οι σημαντικές ηγετικές μορφές της μεταπολίτευσης είναι ελλείπουσες, η Κεντροαριστερά οφείλει να αποκτήσει μέσα από έναν ταχύ διάλογο συγκλίσεις, ευκρίνεια και ξεκάθαρους στόχους, για την κοινωνία των πολιτών, αλλά και για την αναστήλωση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας. Να ανακτήσει το κυρίαρχο γι’ αυτήν έδαφος του διαρκούς αξιόπιστου διαλόγου με τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
Οφείλει να στείλει το δικό της καθαρό μήνυμα έμπρακτης αλληλεγγύης: οι μεγαλύτεροι νικητές της κρίσης του κορονοϊού οφείλουν να συμμετάσχουν περισσότερο στις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου.
Το μέλλον των αδύναμων νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων δεν μπορεί να είναι τα vouchers επιδομάτων, αλληλεγγύης και άλλων μικροδικαιωμάτων, μέσα από τα εμπόδια και τους φραγμούς για τους φτωχούς, της δήθεν ηλεκτρονικότητας και των μέσων όρων.
Οφείλει να χτίσει τις γέφυρες που απαιτούνται για να καλυφθούν όλα τα χάσματα στην κοινωνία, στην εργασία, στην πολιτική, στο ενιαίο κόμμα.
* Συγγραφέας, ιδρυτικό μέλος της «Γέφυρας», writer[@]mycosmos.gr
