ΣΔΙΠ: Το τέλος του πινγκ πονγκ ή στις ελληνικές καλένδες…;;;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με έγγραφο της Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής, που έχει προς ενέργεια αποδέκτες τα Υπουργεία Εσωτερικών, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής αλλαγής, την ΓΓΠΠ και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής και κοινοποιείται στον Δήμαρχο Ωρωπού και τους Συλλόγους των Αφιδνών (ΜΑΚΙΠ, Όμιλο  Φίλων του Δάσους, Σύλλογο Αφίδνες 2000,  Σύλλογο Εθελοντών Αφιδνών Δασοπροστασίας, ΣΔΙΠ), και υπογράφει η Εντεταλμένη Σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας κ. Ιωάννα Τσούπρα,  επιχειρείται η γνωστοποίηση του θέματος σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης και συναρμοδίων φορέων. 

Με δεδομένα, την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου την 1η Μαΐου 2019, δηλαδή σε λιγότερο από 2 μήνες, την επικρατούσα κατάσταση από άποψη λήψης προληπτικών μετρων και καθαρισμών στην περιοχή των Αφιδνών (η εντός σχεδίου πόλης στην ΙΠ και οι όμορες δασικές εκτάσεις της Δημοτικής Κοινότητας), του όγκου και της έκτασης των εργασίων που απαιτουνται για την ενημέρωση των κατοικών, τη δοκιμή των σχεδίων,  της απομάκρυνσης της υπόροφης βλάστησης, σε συνδυασμό με την έλλειψη εγκεκριμένων πιστώσεων περίπου 3.000.000 ευρώ, αποτελεί μεγάλο στοίχημα που απαιτείται να κερδηθεί για την προστασία των ανθρωπίνων ζωών και του περιβάλλοντος

Ειλικρινά θέλουμε να πιστεύουμε ότι, θα δοθεί τέλος στις καθυστερήσεις αντιμετώπισης ενός τόσης μεγάλης ζωτικής σημασίας θέματος, ότι άμεσα θα εκδηλωθούν οι απαιτούμενες συντονισμένες ενέργειες για να υπάρξει το βέλτιστο αποτελεσμα και να προληφθούν τυχόν δυσάρεστες μελλοντικές καταστάσεις…!!!         

Παρακάτω το έγγραφο της Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας και η αρχική νομικη αξιολόγηση του δικηγόρου ΣΔΙΠ κ. Άκη Ράλλη επί του περιεχομένου του εγγράφου της Περιφέρειας Αττικής.

Νομίζω ότι το ζήτημα “Πυροπροστασία της Ιπποκρατείου Πολιτείας” δεν είναι δυνατόν να τεθεί επί τη βάσει “ιδιωτικής”, δήθεν, “ευθύνης” πυροπροστασίας. Τέτοια ευθύνη υφίσταται μόνον και αποκλειστικώς, καθ’  όσον δύναμαι να γνωρίζω, επί ιδιωτικών δασικών εκτάσεων (Ν. 998/79, άρθρο, 14, και Π.Δ. 437/81, άρθρο 2§3).

Οι έννοιες “δάσος” και “σχέδιο πόλεως” είναι, κατ’ αρχήν, ασύμβατες. Συγκεκριμένως, η ΣτΕ3369/2014 προβλέπει οτι “αποκλείεται, κατ’ αρχήν, η ένταξη δασικού οικοσυστήματος σε οικιστική περιοχή, έστω και αν η ένταξη γίνεται υπό τη μορφή δημιουργίας κοινοχρήστων χώρων που διατηρούν τον δασικό τους χαρακτήρα (πρβλ. Σ.τ.Ε. 3562/2008, 1589/1999, Π.Ε. 58/2009, 246/2000 5μ.), η δε διάταξη της παρ. 2α του άρθρου 49 του ν. 998/1979 (Α΄ 289), ερμηνευόμενη κατά τρόπο συνάδοντα με το Σύνταγμα, έχει την έννοια ότι επιτρέπει, όλως κατ’ εξαίρεση, να εντάσσονται στο σχέδιο, χάριν της ενότητας του πολεοδομικού σχεδιασμού, μικρά μόνο τμήματα δασών ή δασικών εκτάσεων, γειτνιάζοντα με οικισμούς ή περιβαλλόμενα από οικισμούς. Στην περίπτωση αυτή, οι εντασσόμενοι στο σχέδιο δασικοί θύλακες διατηρούν υποχρεωτικώς αναλλοίωτο τον δασικό τους χαρακτήρα, απαγορεύεται δε ως προς αυτούς κάθε άλλη χρήση πλην της κατά προορισμό χρήσης των δασών και κάθε επέμβαση συνεπαγόμενη την κατασκευή έργων κοινωφελούς ή κοινόχρηστου χαρακτήρα (βλ. Σ.τ.Ε. 3562/2008, Π.Ε. 58/2009, 246/2000 5μ., 693/1994, 667/1994, 648/1994).”

Μετά ταύτα, η πυροπροστασία της Ιπποκρατείου Πολιτείας (ως προς τους κοινόχρηστους χώρους) αποτελεί, νομίζω, ευθύνη της Τ.Α., έστω και αν παρουσιάζει το ειδικό χαρακτηριστικό να περιβάλλεται από δασική έκταση!