Σοφία ΜπασκάκηΣτις 27 Φεβρουαρίου 1991, η Αλέκα Παπαρήγα καταγράφει μία ιστορική νίκη για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, καθώς εκλέγεται γενική γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, θέση που μέχρι τότε είχε καταληφθεί μόνο από άνδρες. Η εκλογή της σήμανε μία σημαντική τομή για την ελληνική πολιτική σκηνή, με τη γυναίκα αυτή να αναλαμβάνει τα ηνία του κόμματος, κερδίζοντας 57 ψήφους, έναντι 53 του Γιάννη Δραγασάκη, τον οποίο υποστήριζε η «ανανεωτική» πτέρυγα.
Η Αλέκα Παπαρήγα υπήρξε μία από τις πιο χαρισματικές πολιτικούς της εποχής, με αναγνωρισμένη ρητορική και εξαιρετική ευφράδεια λόγου. Κάθε φορά που ανέβαινε στη Βουλή, οι συνάδελφοί της από τα άλλα κόμματα ακούγονταν να τη θαυμάζουν για την άμεση και δυναμική της παρουσία, καθώς κατάφερνε να προκαλεί αμηχανία ακόμα και στους πιο έμπειρους πολιτικούς. Ο λόγος της ήταν πάντα επιβλητικός, με σαφήνεια και τεκμηρίωση που αναδείκνυε τις θέσεις του ΚΚΕ με απόλυτη πειθώ, κάνοντάς την μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής πολιτικής σκηνής της εποχής.
Η εκλογή της ως γενική γραμματέας δεν ήταν απλώς μία συνδικαλιστική αναρρίχηση, αλλά μία επιβεβαίωση της δύναμης της Παπαρήγα να ηγηθεί του κόμματος σε μία κρίσιμη πολιτική περίοδο, διατηρώντας πάντα την ιδεολογική καθαρότητα του ΚΚΕ, ενώ παράλληλα προχωρούσε στην ανάπτυξη της εικόνας του κόμματος στο ελληνικό και διεθνές κοινό.
