Οι σκέψεις μας παραμένουν στραμμένες στη γείτονα και φίλη χώρα, Τουρκία, αλλά και τον λαό της Συρίας, που συνεχίζουν  να ζουν  στο χορό των Ρίχτερ του φονικού σεισμού των 7,8 βαθμών, με τους νεκρούς να ξεπερνούν, μέχρι στιγμής,  τις 32 χιλιάδες και τους άστεγους πάνω από ένα εκατομμύριο.

Τούτες τις ώρες οι σκέψεις μας είναι εκεί όπου ο πόνος δεν έχει τελειωμό. Οι Έλληνες ξέρουμε από καταστροφές, πόνο και δυστυχία. Ταυτόχρονα όμως ξέρουμε να είμαστε αλληλέγγυοι σε όσους το χρειάζονται.

Τρέξαμε πρώτοι να σώσουμε ανθρώπινες ζωές στη Τουρκία και την Συρία  και οι λαοί τους αγκάλιασαν τα παιδιά της ΕΜΑΚ που για έξι μέρες μέσα στα ερείπια αναζητούσαν με αυταπάρνηση έστω ένα σημάδι ζωής. Και έσωσαν ζωές. Και  ο λαός της Τουρκίας αλλά και της Συρίας το εκτίμησαν αυτό,  γιατί οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα.

Τώρα είναι η ώρα να βοηθήσουμε τους σεισμόπληκτους με κάθε μέσο. Με όλη την δύναμη της ψυχής μας. Ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς έχει απλωθεί σε όλη την επικράτεια όπου συγκεντρώνονται ρούχα, κλινοσκεπάσματα, τρόφιμα μακράς διάρκειας για τους πληγέντες.

Σε αυτό το κίνημα δεν ήταν δυνατόν να μην ανταποκριθεί και ο Δήμος Ωρωπού οι κάτοικοι του οποίου ξέρουν όχι μόνο από ξεριζωμό και από προσφυγιά αλλά κι από σεισμούς.

Στο Δημαρχείο έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται ότι ο καθένας έχει να διαθέσει από το μικρό υστέρημά του. Για να ξεχειλίσει  η αγάπη και η ανθρωπιά προς τους  δοκιμαζόμενους λαούς  της Τουρκίας και της Συρίας.

Όσοι, λοιπόν,  επιθυμούν και μπορούν ας συμβάλλουν σ αυτή την προσπάθεια για τον Άνθρωπο και τη Ζωή. Οι γείτονες μας την έχουν ανάγκη και εμείς έχουμε καθήκον να σταθούμε γενναιόδωροι, αντάξιοι των αρχών και αξιών που διαχρονικά υπηρετούμε.