Με λαμπρότητα αναβίωσε και φέτος, όπως κάθε χρόνο, ο Χορός του Άη Γιώργη από τον Πολιτιστικό & Πνευματικό Όμιλο Νέων Παλατίων.

Η εκδήλωση με το παραδοσιακό τραγούδι και το χορό του Αγίου Γεωργίου τηρήθηκε και εφέτος στα Νέα Παλάτια με τη συμμετοχή χορευτριών και χορευτών του Πολιτιστικού και Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων, το απόγευμα της Κυριακής 23 Απριλίου.

Η θαυματουργή και ιερή εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, από τα Παλάτια της Μικράς Ασίας, φυλάσσεται ως ιερό κειμήλιο στο Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στα Νέα Παλάτια Ωρωπού. Παραδοσιακά ο Πολιτιστικός & Πνευματικός Όμιλος Νέων Παλατίων τίμησε και φέτος τον προστάτη του Άγιο Γεώργιο, με έθιμα και μελωδίες από την χαμένη πατρίδα.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του Συλλόγου Μιχάλης Πολυχρόνης παρουσία βουλευτών, μελών της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Ωρωπού, Δημοτικών και Τοπικών Συμβούλων, εκπροσώπων φορέων και συλλόγων και πλήθους κόσμου. Η εκδήλωση έκλεισε με παραδοσιακά τραγούδια από τη χορωδία του Συλλόγου.

Ο χορός του Άη Γιώργη (ο χορός της δρακοκτονίας), ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, το απόγευμα, ήταν ο πιο χαρακτηριστικός και αγαπητός των Παλατίων, μιας και κρατούσε αρκετές ώρες και έτσι οι νέοι με τις νέες είχαν την ευκαιρία να βρεθούν, να γνωριστούν και να ζευγαρώσουν.

Το έθιμο του χορού συνεχίζει να αναβιώνει μέχρι και σήμερα, στην πλατεία μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στα Νέα Παλάτια Ωρωπού, με την εικόνα του Άη Γιώργη, την φερμένη απ΄ τα παλιά Παλάτια της νήσου του Μαρμαρά, να στέκει στην μέση του χορού φέρνοντας μνήμες από τις χαμένες πατρίδες και αναζωπυρώνοντας τις παραδόσεις των προγόνων.

Η χορωδία του Ομίλου τραγούδησε και το χορευτικό έκανε μια εξαιρετική παρουσίαση γύρω από την εικόνα του Αγ. Γεωργίου προσφέροντας ένα υπέροχο και ποιοτικό χορευτικό θέαμα στο κοινό που παρακολουθούσε.

Το τραγούδι του Αϊ Γιώργη αναφέρεται στη δρακοντοκτονία και τη διάσωση της βασιλοπούλας. Σύμφωνα με μία εκδοχή στο μύθο της δρακοντοκτονίας υπάρχει η αλληγορική έννοια που προσδίδεται στο δράκο ως διάβολο τον οποίο νικά η πίστη του Αγίου. Σύμφωνα με την εκδοχή του λαογράφου Νικόλαου Πολίτη (3 Μαρτίου 1852 – Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1921) τόσο το τραγούδι όσο και το συναξάρι απηχούν λαϊκές παραδόσεις στον πυρήνα των οποίων υπολανθάνει ο αρχαίος μύθος του Περσέα και της Ανδρομέδας, όπως διασώθηκε στην περιοχή της Καππαδοκίας την οποία και θεωρεί κοιτίδα του τραγουδιού.