Με αφορμή το γεγονός ότι ο Απρίλιος είναι ο μήνας για τον αυτισμό, ας πούμε λίγα λόγια για αυτή την νευροαναπτυξιακή διαταραχή με σκοπό να τη μάθουμε λίγο καλύτερα.

Ο αυτισμός λοιπόν ανήκει στην ομάδα των νευροαναπτυξιακών διαταραχών που στην ουσία είναι ελλείμματα (ανεπάρκειες ή διαταραχές) στη λειτουργία του εγκεφάλου του ατόμου, τα οποία επηρεάζουν: τη συμπεριφορά του παιδιού, τη μνημονική του ικανότητα και την ικανότητά του για μάθηση.

Ο αυτισμός λοιπόν είναι μία εκ γενετής οργανική διαταραχή η οποία επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, κατά την πρώιμη ηλικία του παιδιού, δηλαδή στα πρώτα χρόνια της ζωής του. Διαρκεί για όλη τη ζωή του ατόμου, ενώ τα αίτιά του δεν είναι ακόμα γνωστά. Εικάζεται πως οφείλεται στο συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Μερικά παιδιά δείχνουν σημάδια από τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Άλλα, μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα έως και 24 μηνών αλλά μετά σταματούν να αποκτούν νέες δεξιότητες ή χάνουν τις δεξιότητες που ήδη έχουν.

Ο αυτισμός συνδέεται με ανεπάρκειες σε περισσότερες από μία περιοχές ανάπτυξης του παιδιού, συχνά συνυπάρχει με νοητική αδυναμία και σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς.

Η σοβαρότητα της πάθησης μπορεί να είναι από ήπια έως βαριά, αξιολογείται δηλαδή σε ένα φάσμα. Για το λόγο αυτό ονομάζεται

Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος.

Μερικά από τα συμπτώματα που παρατηρούνται σε παιδιά με αυτισμό είναι:

• Μοναχικότητα.
• Διαταραχές λόγου και ομιλίας.
• Βίαιη αντίδραση σε αλλαγές στη ρουτίνα τους.
• Επαναληπτική ή/και στερεοτυπική συμπεριφορά.
• Έλλειψη φαντασίας στο παιχνίδι τους, δεν παίζουν παιχνίδια ρόλων.

• Σοβαρές εκρήξεις θυμού.
• Σπάνια ταλέντα, ικανότητες.
• Φοβίες, επιθετικότητα, αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.

Το κύριο όμως χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει αυτήν τη πάθηση από άλλες είναι η έλλειψη κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Τα άτομα με αυτισμό δεν μπορούν να συναισθανθούν τους άλλους, ούτε τις προθέσεις τους και έχουν ελλιπείς μεταγνωστικές ικανότητες.

Από τα παραπάνω, είναι εμφανές ότι η ζωή με ένα παιδί με αυτισμό έχει μεγάλες προκλήσεις για όλη την οικογένεια.

Οι γονείς πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται τις εκρήξεις θυμού του παιδιού, να ενημερώνονται και να ασχολούνται μαζί του με δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν να βελτιωθεί, ενώ πάντα θα αγωνιούν για το μέλλον του παιδιού τους όταν εκείνοι δεν θα είναι πια στη ζωή.

Τα αδέρφια αναγκάζονται να μεγαλώσουν πριν την ώρα τους γιατί πρέπει να αναλάβουν δραστηριότητες που αφορούν το παιδί με αυτισμό, ενώ κατά βάθος γνωρίζουν πως θα πρέπει να προετοιμαστούν να το στηρίξουν όταν οι γονείς δε θα ζουν.

Εκπαιδευτικά, ανάλογα με το πόσο βαριά είναι τα συμπτώματα της ασθένειας, τα παιδιά ενδέχεται να φοιτήσουν είτε σε κανονικό είτε σε ειδικό σχολείο. Σε κάθε περίπτωση όμως απαιτούνται ειδικά σχεδιασμένα προγράμματα για αυτά.

Κυρίως πρόγραμμα δομημένης διδασκαλίας TEACCH με χρήση εικόνων, μέθοδοι τροποποίησης της συμπεριφοράς και εκπαίδευση σε θέματα ομιλίας-λόγου, επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης.

Κλείνοντας είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως ο αυτισμός  μπορεί να αντιμετωπιστεί! Μελέτες δείχνουν πως όλα τα άτομα με αυτισμό μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά με την κατάλληλη θεραπευτική και εκπαιδευτική παρέμβαση.

Αυτά για σήμερα. Μέχρι την επόμενη συνάντησή μας να περνάτε καλά γιατί το αξίζετε!