Του Ανδρέα Κάτσενου

Πάει ο παλιός ο χρόνος…ας γιορτάσουμε παιδιά…

Ένας χρόνος φεύγει. Ένας χρόνος μας αποχαιρετά με βήμα ταχύ. Μια χρονιά γεμάτη χαρές και λύπες, ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα που μας χαροποίησαν η μας δημιούργησαν δυσάρεστα συναισθήματα κλείνει το κύκλο του. Στιγμές που στον καθένα προσωπικά σημάδεψαν,  ίσως  και καθοριστικά, την μοίρα του.  Μια χρονιά που έφερε  νέους ανθρώπους στη ζωή μας η πήρε  προσφιλή μας πρόσωπα.  Γεγονότα που θα μείνουν χαραγμένα στη μνήμη μας και στους πιο πολλούς θα μεγιστοποιήσουν τον κόσμο των  εμπειριών τους.

Για άλλους ο χρόνος που φεύγει υπήρξε δημιουργικός, καλός και συνέβαλε στην επαγγελματική, κοινωνική και προσωπική ανέλιξή τους. Τους γέμισαν ελπίδα και αισιοδοξία. Ενώ για άλλους θλιβερά γεγονότα τους καθήλωσαν στη δυστυχία, στην επαγγελματική και κοινωνική καταρράκωση, στη μιζέρια και την οικονομική ανέχεια. Πάλεψαν για τη ζωή τους ξεπερνώντας θλιβερές επικίνδυνες στιγμές.

Έτσι είναι, δυστυχώς,  κάθε χρόνος που φεύγει όταν επιχειρείς να κάνεις το απολογισμό του. Ισοσκελισμός, δεν υπάρχει. Απλά συμπληρώνει τη ζωή μας όσο κινούμαστε σε αυτό τον πλανήτη που λέγεται γη.

Έρχεται ο νέος με τραγούδια και χαρά…

Ευσεβής, ανθρώπινος και απόλυτα λογικός πόθος. Μια ενδόμυχη ελπίδα ότι ο νέος χρόνος που σε λίγο έρχεται θα αλλάξει το ρου της προσωπικής μας ζωής. Θα μας χαρίσει χαρά, ελπίδα, ειρήνη, αισιοδοξία. Θα φέρει καλύτερες μέρες. Θα αλλάξει την οικονομική, επαγγελματική και προσωπική ζωή μας. Έτσι ζουν οι άνθρωποι με την ελπίδα. Με το όνειρο ενός καλύτερου αύριο. Αυτό είναι το γιατρικό τους.

Η ευχή θα ήταν ο νέος χρόνος που ανατέλλει, ο τελευταίος χρόνος αυτής της δύσκολης και επώδυνης δεκαετίας, να μας κάνει καλύτερους. Καλύτερους ανθρώπους. Καλύτερες ψυχές. Πιο καθαρούς, πιο αγνούς, πιο φιλικούς με τους γύρω μας. Πιο ανθρώπους.

Οι μέρες παραμένουν δύσκολες. Οι οικονομικές συγκυρίες συνεχίζουν να μας δυσκολεύουν  την καθημερινότητα. Ακόμα παλεύουμε να βγούμε από το λαγούμι της οικονομικής κρίσης που γέννησε την κοινωνική και πνευματική κρίση. Ακόμα πασχίζουμε να βγούμε από το τούνελ και να αγναντέψουμε το ανέσπερο φως της αληθινής ζωής.

Η πατρίδα μας διέρχεται μια περίοδο εξαιρετικά κρίσιμη εξαιτίας της ανήκουστης όσο και προκλητικής συμπεριφοράς των γειτόνων μας αλλά και της αλλοπρόσαλλης πολιτικής των εταίρων και συμμάχων μας. Ο ελληνισμός δοκιμάζεται και το αύριο φαντάζει αβέβαιο εξαιτίας των οικονομικών συμφερόντων  τους.

Τούτες της ώρες χρειάζονται φωτεινοί ηγέτες. Άνθρωποι με ηθική και πνευματική ακεραιότητα. Χρειάζονται πατριώτες που θα αντιμετωπίσουν κάθε, πιθανή, ξένη επιβουλή. Πολιτική ηγεσία που θα κοιτάξει με νηφαλιότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων. Με σωφροσύνη και λογική

Ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελεί πυλώνα σταθερότητας και εθνικής συνέχειας. Η πατρίδα τον χρειάζεται και σε αυτόν εναποθέτει και εμπιστεύεται το μέλλον της. Στο ίδιο μήκος κύματος οφείλει να πορευτεί και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου. Μακριά από ανούσιες, ευκαιριακές αντιπαλότητες που μπορούν να αποβούν εθνικά επιζήμιες. Οφείλουν να πορευτούν με ομοψυχία και να συμπορευτούν στον αγώνα για την σωτηρία της πατρίδας, την ανόρθωσή της, την πρόοδο και ευημερία της. Λάθη δεν επιτρέπονται. Η  ιστορία είναι αμείλικτη, Δεν τα συγχωρεί

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, αγάπη προσωπική ευημερία και εθνική δικαίωση. Νάναι ο νέος χρόνος όπως ο καθένας τον προσμένει και να υλοποιηθούν τα όνειρα, οι στόχοι και οι ελπίδες του Μα πάνω από όλα με υγεία!