Γράφει η Σοφία Μπασκάκη, Δημοσιογράφος

Τα κρούσματα του κορονοϊού καλπάζουν μέρα με τη μέρα, οι ΜΕΘ έχουν «τερματίσει» και χτυπούν κόκκινο, διευθυντές και γιατροί νοσοκομείων δηλώνουν παραιτήσεις που δεν γίνονται αποδεκτές και η Κυβέρνηση συνεχίζει να απειλεί με νέο lockdown, πρόστιμα και αυτόφωρα.

Συνεχώς γίνεται λόγος για «ατομική ευθύνη», ενώ η ίδια Κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει την δική της ευθύνη, καθώς δεν λαμβάνει μέτρα ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

Τον Μάρτιο που πρωτοεμφανίστηκε ο COVID-19 στη χώρα, η Κυβέρνηση κήρυξε lockdown, προκειμένου να μην καταρρεύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο ήταν ανέτοιμο για την επέλαση μιας πανδημίας, όπως και σε πολλά άλλα κράτη.

Δείξαμε κατανόηση, ανοχή και υπομονή. Αν και ήμασταν και εμείς ανέτοιμοι για το lockdown, φερθήκαμε με «ατομική ευθύνη», πειθαρχήσαμε και περισώσαμε τη δημόσια υγεία. Η καραντίνα ξεκίνησε για 15 μέρες και κράτησε δύο μήνες. Δυο μήνες δύσκολους ψυχολογικά και οικονομικά. Καταφέραμε με δική μας «ατομική ευθύνη» να έχουμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και να περιοριστούν έως και να εξαλειφθούν τα κρούσματα.

Στις 4 Μαΐου άρχισε δειλά δειλά να έρχεται η περιβόητη «κανονικότητα». Για την οποία κανείς δεν μας μίλησε, δεν μας κατεύθυνε, δεν μας ενημέρωσε τι ακριβώς σημαίνει ο όρος «κανονικότητα» εν μέσω μιας πανδημίας, που ναι μεν περιορίστηκε ανά τον κόσμο λόγω του γενικού lockdown, αλλά ο ιός ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε και δεν εξαφανίστηκε.

Η «κανονικότητα» μεταφράστηκε ως ξαμοληθείτε. Άνοιξαν τα σύνορα ανεξέλεγκτα για να κινηθεί ο τουρισμός και έγινε προσπάθεια επανεκκίνησης της οικονομίας. Κανείς δεν μας είπε ποτέ που πήγε ο ιός το καλοκαίρι, γιατί παντού ήταν, ποτέ δεν έφυγε. Μόνο σε ύφεση ήταν.

Το αποτέλεσμα ήταν να κάνει ξανά την εμφάνιση του σαν guest star. Στα νησιά, στα μπαρ, στις παραλίες, στις πλατείες, στο καφενεδάκι της γειτονιάς. Η Κυβέρνηση άρχισε να παίρνει σπασμωδικά μέτρα «τοπικά». Να μην κλείσουν τα μαγαζιά, αλλά και να μη δουλέψουν με τα νέα κατά τόπους ωράρια. Να έρθουν οι τουρίστες στην «ασφαλή Ελλάδα» αλλά να μη ξεσαλώσουν «τοπικά». Να φορούν μάσκα όλοι οι υπάλληλοι στην εστίαση, αλλά οι θαμώνες να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Και ήρθε η ώρα να ανοίξουν τα σχολεία. Ο μεγάλος περίγελος  της  Κυβέρνησης. Μέτρα ανούσια και αναποτελεσματικά. Παγουρίνο-σφηνάκια και μάσκες-αερόστατα στους μαθητές, ούτε σωστά μέτρα δεν είχαν την ικανότητα να πάρουν. Ξεσηκώθηκαν και οι απανταχού «επαναστάτες» αρνούμενοι να φορέσουν τα παιδιά τους μάσκες στα σχολεία και αντί να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα το ζήτημα και να γίνει σωστή και υπεύθυνη ενημέρωση, ώστε να γίνει συνείδηση η χρήση μάσκας από τους μαθητές, πήγαν και μοίρασαν μάσκες-κουκούλες γελοιοποιώντας εντελώς το ζήτημα.

Τα κρούσματα από αρχές Σεπτέμβρη άρχισαν αν αυξάνονται επικίνδυνα. Απόρροια της ανεξέλεγκτης από την Κυβέρνηση επιστροφής στην «κανονικότητα» και της ανεξέλεγκτης εισροής τουριστών το καλοκαίρι. Ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Έσπειραν ανευθυνότητα και θέλουν να θερίσουν «ατομική ευθύνη».

Φθάσαμε στο σημείο μηδέν. Οι ΜΕΘ να έχουν χτυπήσει «κόκκινο» και η Κυβέρνηση να απειλεί πάλι με νέα ημίμετρα και lockdown. Γιατί δεν είμαστε καλά παιδιά. Εμείς φταίμε για τα κρούσματα στα νησιά το καλοκαίρι, εμείς φταίμε για τα κρούσματα στα σχολεία που κλείνουν το ένα τμήμα μετά το άλλο, λες και το υπόλοιπο σχολείο δεν έχει πρόβλημα από τη στιγμή που έστω και σε μία τάξη νόσησε ένα παιδί ή ένας εκπαιδευτικός, εμείς φταίμε που αρρωσταίνουμε και πεθαίνουμε και δεν φτάνουν οι ΜΕΘ. Η Κυβέρνηση νίπτει τας χείρας της.

Στη πρώτη εμφάνιση της πανδημίας στη χώρα μας, το Μάρτιο, να δεχθούμε ότι η Κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει κάτι τόσο μεγάλο και πρωτοφανές. Έξι μήνες τι έκανε; Γιατί δεν επάνδρωσε τα νοσοκομεία με νοσηλευτικό προσωπικό και γιατρούς; Γιατί δεν ενίσχυσε τις ΜΕΘ; Γιατί δεν έκανε προσλήψεις εκπαιδευτικών, ώστε να είναι ολιγομελή τα τμήματα στα σχολεία παρά στοιβάζονται 27 παιδιά σε μια τάξη φορώντας μάσκες αερόστατα; Ποια είναι η πρόβλεψη για το συνωστισμό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ενώ τα δρομολόγια παραμένουν αραιά; Δεν υπάρχουν χρήματα για να αντιμετωπίσει ουσιαστικά και σοβαρά το πρόβλημα της πανδημίας; Υπάρχουν τα εκατομμύρια για διαφημιστικές καμπάνιες, μάσκες-τσουβάλια και έναν Υπουργό που δηλώνει πως υπάρχουν αποθέματα για επιδόματα πείνας στην περίπτωση lockdown, αλλά  τελικά ΠΟΤΕ δεν υπάρχουν για προσλήψεις στον τομέα υγείας και παιδείας;

Που είναι η ευθύνη της Κυβέρνησης; Μόνο στο να μας λέει να έχουμε «ατομική ευθύνη»; Αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει, σπέρνοντας παράλληλα τον τρόμο; Ο σώζων εαυτόν σωθήτω μας λένε. Προφυλαχθείτε μόνοι σας, αυτό μας λένε. Εσείς φταίτε για τη διασπορά του κορονοϊού, αυτό μας λένε. Εσείς φταίτε που αρρωσταίνετε και δεν έχουμε ΜΕΘ, αυτό μας λένε. Εσείς βάλτε πλάτη με την ατομική σας ευθύνη γιατί εμείς είμαστε ανίκανοι, αυτό μας λένε.

Σαφώς και ο κάθε ένας από εμάς έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για ό,τι συμβαίνει. Δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Δεν είμαστε όμως και οι μόνοι υπεύθυνοι. Η Κυβέρνηση οφείλει να μεριμνήσει, ώστε να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις αντιμετώπισης της πανδημίας και τότε εμείς να ακολουθήσουμε τα μέτρα και να κάνουμε ότι χρειάζεται με «ατομική μας ευθύνη».

Ξεκουνηθείτε κύριοι της Κυβέρνησης. Και εσείς τις αντιπολίτευσης αφήστε τις μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις και συνεργαστείτε να βρείτε τον τρόπο να αντιμετωπίσετε όλοι μαζί το κακό που θερίζει τη χώρα μας. Οργανωθείτε. Στηρίξτε τα νοσοκομεία, τις ΜΕΘ, τα σχολεία, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Μιλήστε επιτέλους για συλλογική και πολιτική ευθύνη. Πάρτε τη ευθύνη στα χεριά σας και ακολουθούμε.