Η χρήση χημικών από τις δυνάμεις καταστολής, σαν κι αυτήν που είδαμε να γίνεται στο προχθεσινό συλλαλητήριο ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, είναι σε κάθε περίπτωση και από κάθε άποψη΄καταδικαστέα, όποιος και αν βρίσκεται απέναντι. Δεν υπάρχουν διαδηλωτές ανθεκτικοί στα δακρυγόνα, τους οποίους μπορούμε να «ψεκάζουμε» χωρίς φόβο για την υγεία τους.

Πολλοί άνθρωποι που συμμετείχαν στο προχτεσινό χθεσινό συλλαλητήριο σάστισαν με αυτή τη «μεταχείριση». Ίσως διότι δεν γνώριζαν ότι η «νόμιμη» βία κάθε εξουσίας έχει και αυτή την εκδοχή. Όσο «αριστερό» ή «φιλελεύθερο» κι αν είναι το κόμμα που κυβερνά, η ίδια η εξουσία έχει στη φύση της την επιβολή, και την καταστολή. Είναι το τελευταίο καταφύγιό της, όταν όλα τα άλλα δεν δουλεύουν (ή και πριν να διαπιστωθεί το τελευταίο).

Το ανακαλύπτουν τώρα εκείνοι που το καταδίκαζαν, επειδή έτρωγαν άλλοι τα δακρυγόνα κάποτε. Σαστίζουν, επειδή έχουν βρεθεί από την πλευρά εκείνου που μισούσαν. Χθες ήσουν από τη μια μεριά της κλούβας και την έσπρωχνες. Τώρα είσαι από την άλλη μεριά και η κλούβα σε φυλάει.

Το ανακαλύπτουν ταυτοχρόνως και οι άλλοι, εκείνοι που πίστευαν ότι η «τάξις» είναι ζήτημα αστικής ευγένειας και ότι το ξύλο δεν είναι δυνατό να πέσει στο δικό μας το κεφάλι, αν είμαστε νομοταγείς πολίτες. Αμ, δεν είναι η λιτανεία του Επιταφίου η διαδήλωση, θεία. Ούτε η παρέλαση της 28ης, παιδάκι.

Δυστυχώς, η εξουσία δεν είναι καλή ντάμα για χορό. Είτε την κατέχεις, είτε επιλέγεις να συγκρουστείς μ’ αυτήν.

Ηλίας Τουμασάτος–mikropragmata.lifo.gr