Ανοικτή Επιστολή
Αθηνά Δαλιάνη,
18/03/20

Μάλιστα κύριοι, ‘πολιτευτές ’, κάθε είδους ‘Εσχατιά’, της Αττικής η Μαλακάσα;
Τόπος απόμακρος, ε!
Ε! Λοιπόν όχι. Γειτόνοι είμαστε. Βόρεια Προάστια της Αθήνας. Μια δρασκελιά δρόμος. Πιο κοντά δεν γίνεται. Μια υγειονομική βόμβα που θα σκάσει δίπλα σας. Δεν αρκούν οι 2.500 που ζουν εδώ 5 χρόνια τώρα; Φτιάξε δομές, φτιάξτε γκέτο μέσα στην Αττική. Φτιάξτε μια άλλη απέραντη Μόρια μέσα στα σπίτια μας.
Αυτό θα πει αναλογική κατανομή!
Κάτοικοι 500. Μετανάστες 3000-5000. Τόσες στρατιωτικές εγκαταστάσεις ανενεργές γύρω μας. Σιωπή απ’όλους΄. Η Μαλακάσα στο θυσιαστήριο. Καταστρέψτε ένα τόπο που η ίδια η πολιτεία χαρακτήρισε ‘ιδιαιτέρου κάλλους’ πολίτες τρίτης κατηγορίας οι κάτοικοι και ο κορονοϊός;
Ποια υπηρεσία αχολήθηκε τόσο καιρό με τους μετανάστες; Ποιες οδηγίες και ποιοι κανόνες; Για ποια συλλογική ευθύνη και ποια ατομική ευθύνη μιλάνε στην περίπτωση αυτή; Μήπως ο ιός δεν παιρνάει τις σκηνές και τα συρματοπλέγματα;
Προς το παρόν συναθροίζεται μαζί τους στα πάρκα, στις πλατείες, στις , αλάνες, στους δρόμους , στην παιδική χαρά του χωριού μας.
Όμως όλοι εσείς , περιμένετε σας έρχεται οσονούπω…
Ταξιδεύει με τα τρένα όπου καθημερινώς συνωστίζονται πάνω από 150 άτομα μεταναστών σε κάθε δρομολόγιο προς το κέντρο της Αθήνας.
Και τότε….,’ αποθανέτω η ψυχή μας μετά των αλλοφύλων’.
Δεν το εύχομαι, το φοβάμαι…