Ο χρόνος είναι χρήμα… ή μήπως όχι; Και αν ο χρόνος γινόταν προσφορά;  Το έχουμε σκεφτεί ποτέ; Κι όμως ναι! Υπάρχουν δίπλα μας καθημερινά αυτοί οι αθέατοι «ήρωες», που όχι μόνο το σκέφτονται αλλά το κάνουν πράξη.

Με την ανιδιοτελή προσφορά τους και τον προσωπικό τους αγώνα κατορθώνουν να δίνουν χρώμα σε κάθε γκρίζα πτυχή της ζωής, να μοιράζουν απλόχερα ελπίδα αλλά και να μας κάνουν όλους πιο πλούσιους ψυχικά.

Εγώ προσωπικά είχα την τύχη να γνωρίσω και να συνεργαστώ με έναν τέτοιο «ήρωα», ο οποίος έδωσε την ευκαιρία σε πολλά παιδιά να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Ονομάζεται πατήρ Σπυρίδων και είναι ο ιερέας της Αγίας Μαρίνας στον πάνω Ωρωπό.

Με δική του πρωτοβουλία δημιουργήθηκε ένα κοινωνικό φροντιστήριο, το οποίο έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς μαθητές να αριστεύσουν σε κάθε σχολική βαθμίδα με αποκορύφωμα τα παιδιά της τρίτης Λυκείου, που διακρίθηκαν στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, ως τον ελάχιστο φόρο τιμής που οφείλουμε σε ανθρώπους σαν αυτόν καθώς και στις δύο εξαίρετες συναδέλφους, που συμμετείχαν.

Με αφορμή, λοιπόν, την εμπειρία μου σ’ αυτή την εθελοντική δράση ως φιλόλογος θα ήθελα να προτρέψω κάθε συνάδελφο να συμμετέχει, να προσφέρει γνώσεις και κυρίως να αποτελέσουμε εμείς οι ίδιοι ζωντανά παραδείγματα ήθους και αλληλεγγύης  για αυτή τη νέα γενιά ανθρώπων, που πλάθουμε καθημερινά!

Χατζηπέτρου Ζαφειρένια

Φιλόλογος